Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ διέσχιζε ξανά το κατώφλι του Λευκού Οίκου, το βασικό του αφήγημα ήταν σαφές και ηχηρό: «Θα σταματήσω τους πολέμους». Υποσχέθηκε μια Αμερική που θα έπαυε να επεμβαίνει στα εσωτερικά ξένων κρατών και θα λειτουργούσε ως ο απόλυτος ειρηνοποιός. Σήμερα, λίγους μήνες μετά την επιστροφή του, η πραγματικότητα τον διαψεύδει με τον πιο βίαιο και επικίνδυνο τρόπο, αποκαλύπτοντας ένα πρόσωπο πλήρους αναξιοπιστίας.
Η Ουκρανία στις Φλόγες
Η περίφημη υπόσχεση πως ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελείωνε «σε 24 ώρες» αποδείχθηκε μια κενή προεκλογική φούσφα. Αντί για μια δίκαιη ειρήνη, η διακοπή της βοήθειας προς το Κίεβο απλώς αποθράσυνε την επιθετικότητα της Ρωσίας, ενώ οι παρασκηνιακές πιέσεις του Τραμπ δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα στο πεδίο της διπλωματίας. Ο πόλεμος όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης ανασφάλειας.
Η Παράνοια της Γροιλανδίας
Η εμμονή του με τη Γροιλανδία (η οποία ανήκει στην κυριαρχία της Δανίας) ξεπέρασε κάθε όριο λογικής. Η απειλή για στρατιωτική επέμβαση εναντίον μιας συμμάχου χώρας του ΝΑΤΟ, προκειμένου να την αναγκάσει να «πουλήσει» το έδαφός της, αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία θράσους. Είναι η πρώτη φορά που ένας Αμερικανός Πρόεδρος απειλεί ευθέως ευρωπαϊκό κράτος με εισβολή για κτηματικούς λόγους.
Απαγωγή στο Καράκας και Φλόγες στην Τεχεράνη
Το δόγμα της «μη επέμβασης» κατέρρευσε οριστικά με την κινηματογραφική απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο μέσα στο ίδιο του το σπίτι από αμερικανικές ειδικές δυνάμεις. Μια πράξη που παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και κυριαρχίας.
Την ίδια στιγμή, ο «ασκός του Αιόλου» άνοιξε διάπλατα στη Μέση Ανατολή. Με τις πρόσφατες αεροπορικές επιθέσεις κατά του Ιράν και την εξόντωση της ηγεσίας του, ο Τραμπ δεν έφερε τη σταθερότητα, αλλά την απειλή ενός γενικευμένου πολέμου που μπορεί να παρασύρει ολόκληρο τον πλανήτη.
Το Κυνήγι του Νόμπελ και η Σκληρή Πραγματικότητα
Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι, ενώ ο κόσμος οδεύει ολοταχώς προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο εξαιτίας των χειρισμών του, ο ίδιος εξακολουθεί να απαιτεί το Νόμπελ Ειρήνης. Η στρατηγική του «άλλα λέω και άλλα κάνω» έχει καταστήσει τις ΗΠΑ έναν απρόβλεπτο και επικίνδυνο παίκτη στη διεθνή σκακιέρα.
Η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε να «κλείσει» τα μέτωπα, έχει καταφέρει να ανοίξει νέα, πιο επικίνδυνα και πιο απρόβλεπτα. Η αξιοπιστία του Λευκού Οίκου έχει δεχθεί καίριο πλήγμα και ο πλανήτης κρατά την ανάσα του.
