Όταν ακόμη και ο Λάκης Λαζόπουλος βγαίνει και λέει ότι το rebranding του Αλέξη Τσίπρα δεν τραβάει, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κάποιον πολιτικό του αντίπαλο. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που τον στήριξε, τον συμπάθησε και δεν το έκρυψε ποτέ. Το ξέρουν και τα πεντάχρονα. Έχει γραφτεί στην ιστορία και δεν ξεγράφεται.
Αλλά ο Λαζόπουλος δεν είναι από εκείνους που θα σου πουν ότι βρέχει όταν σε φτύνουν. Άλλο η συμπάθεια και άλλο η πραγματικότητα. Και όταν βλέπει ότι ο Τσίπρας επιστρέφει χωρίς να πείθει πως μπορεί να ανατρέψει τον Μητσοτάκη, το λέει. Χωρίς στρογγυλέματα. Χωρίς εκπτώσεις.
Και το απέδειξε στη συνέντευξή του στο MEGA.
Το rebranding του Τσίπρα, κατά τον Λαζόπουλο, δεν έχει πετύχει. Ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει μουδιασμένος, χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο, χωρίς να έχει πείσει για το καινούργιο που υπόσχεται.
Και μεταξύ μας, αυτή είναι η ουσία. Ο Τσίπρας μπορεί να επιχειρεί την επιστροφή του, αλλά μέχρι στιγμής δεν δείχνει δυναμική ανατροπής. Αντί να απειλεί ευθέως τον Μητσοτάκη, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια μάχη με το ΠΑΣΟΚ για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην αντιπολίτευση.
Άλλο, λοιπόν, η επιστροφή. Και άλλο η διεκδίκηση της εξουσίας με πραγματικές αξιώσεις.
Αλλά η μεγάλη έκπληξη δεν ήταν αυτή.
Ήταν ο Αντώνης Σαμαράς!
Ο Λαζόπουλος, που κάποτε τον περνούσε από γενεές δεκατέσσερις, έρχεται σήμερα και τον χαρακτηρίζει «καλή επιλογή».
Και εξηγεί γιατί: «Είναι πρώην πρωθυπουργός, ξέρει να κυβερνάει».
Εδώ δεν μπορείς να του πεις πολλά. Είτε συμφωνείς με τον Σαμαρά είτε διαφωνείς, ο άνθρωπος έχει κυβερνήσει. Έχει καθίσει στην πρωθυπουργική καρέκλα. Έχει διαχειριστεί κρίσεις. Ξέρει τι σημαίνει εξουσία στην πράξη και όχι στα λόγια.
Κάτι που αρκετοί από όσους εμφανίζονται ως επίδοξοι σωτήρες της χώρας δεν μπορούν να επικαλεστούν.
Και το πιο εντυπωσιακό; Αυτά δεν τα λέει κάποιος σαμαρικός. Τα λέει ο Λάκης Λαζόπουλος!
Αυτό είναι που δίνει άλλη βαρύτητα στην παρέμβασή του.
Δεν χαρίζεται στον Τσίπρα επειδή τον συμπαθεί. Δεν μηδενίζει τον Σαμαρά επειδή κάποτε τον πολεμούσε.
Και τελικά, αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα.
Η πολιτική δεν είναι οπαδικό γήπεδο. Και η αντικειμενικότητα αρχίζει εκεί που τελειώνουν οι προσωπικές συμπάθειες.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
