Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν είναι απλώς ένα θέμα ειδήσεων.
Είναι θέμα αγοράς.
Και η αγορά δεν έχει μόνο διυλιστήρια, αεροδρόμια και χρηματιστήρια.
Έχει και μαγαζιά.
Έχει πίστες.
Έχει clubs.
Έχει events.
Έχει πριβέ εμφανίσεις, κρατήσεις, σχήματα, παραγωγές, ταξίδια, συνεργασίες.
Κι αν σήμερα το βλέπεις στη βενζίνη και στις πτήσεις, αύριο θα το δεις στο πιο απλό πράγμα:
Στο πόσο εύκολα λέει ο άλλος:
«Πάμε έξω;»
Η νύχτα είναι πολυτέλεια. Και η πολυτέλεια κόβεται πρώτη
Όταν ο κόσμος νιώθει ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν κόβει πρώτα τα βασικά.
Κόβει την έξοδο.
Κόβει το δεύτερο μπουκάλι.
Κόβει το ταξί.
Κόβει το «πάμε να πιούμε ένα ποτό να ξεχαστούμε».
Γιατί η νύχτα ζει από τη διάθεση.
Και η διάθεση είναι πάντα το πρώτο θύμα της ανασφάλειας.
Χωρίς πτήσεις, δεν υπάρχει show
Στη διασκέδαση όλα είναι αλυσίδα.
Καλλιτέχνες.
Crew.
Ήχος.
Φώτα.
Backline.
Προώθηση.
Εισιτήρια.
Τραπέζια.
VIP μετακινήσεις.
Συνεργασίες με venues και ξενοδοχεία.
Μόλις αρχίσουν τα «αναστέλλεται», «ακυρώνεται», «αλλάζει δρομολόγιο», «κλείνει ο εναέριος χώρος», το event παύει να είναι event.
Γίνεται στοίχημα.
Και κανείς δεν θέλει να ποντάρει λεφτά σε μια βραδιά που μπορεί να τιναχτεί στον αέρα λίγες ώρες πριν.
Γι’ αυτό οι ακυρώσεις και οι αλλαγές δεν επηρεάζουν μόνο τις περιοχές που βρίσκονται δίπλα στη φωτιά.
Επηρεάζουν και τον προγραμματισμό σε Κύπρο, Ισραήλ, Κόλπο, Ντουμπάι και γενικότερα όπου η μετακίνηση είναι βασικό κομμάτι του παιχνιδιού.
Όχι επειδή σταμάτησε η διασκέδαση.
Αλλά επειδή σταμάτησε η βεβαιότητα.
Το μεγάλο χτύπημα είναι στα premium budgets
Τα μεγάλα λεφτά της νύχτας δεν είναι μόνο στην πόρτα.
Είναι στις εταιρικές βραδιές.
Στα συνέδρια που κλείνουν χώρους.
Στα VIP τραπέζια από ταξιδιώτες.
Στα after-parties ξενοδοχείων.
Στις πριβέ εμφανίσεις.
Σε περιόδους κρίσης, αυτά παγώνουν ακαριαία.
Ο corporate δεν θέλει να εξηγεί γιατί έκανε event ενώ ο κόσμος καίγεται.
Και ο VIP δεν ταξιδεύει όταν μυρίζει ρίσκο.
Η βενζίνη δεν χτυπά μόνο το πρατήριο
Ναι, το βλέπεις στην αντλία.
Αλλά στη νύχτα μεταφράζεται αλλιώς.
Ακριβότερες μεταφορές.
Ακριβότεροι τεχνικοί.
Ακριβότερες παραγωγές.
Ακριβότερη λειτουργία.
Ρεύμα, κλιματισμός, γεννήτριες, προμήθειες.
Και όταν πιέζεται το μαγαζί, πιέζεται το πρόγραμμα.
Πιέζεται το προσωπικό.
Πιέζεται το cashflow.
Η ζημιά δεν έρχεται πάντα σαν έκρηξη.
Πολλές φορές έρχεται σαν στέγνωμα.
Το κοινό κρατάει ρευστότητα
Σε τέτοιες περιόδους ο κόσμος κάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο:
Κρατάει λεφτά στην άκρη.
Στη γλώσσα της νύχτας αυτό σημαίνει λιγότερες last-minute κρατήσεις.
Περισσότερα «θα δούμε».
Λιγότερα γενέθλια και γιορτές σε μαγαζιά.
Περισσότερα «ένα ποτό και φύγαμε».
Η νύχτα δεν πεθαίνει.
Απλώς αλλάζει θερμοκρασία.
Από τη γεωπολιτική στο τραπέζι
Το ντόμινο είναι απλό.
Κλιμάκωση.
Φόβος.
Αβεβαιότητα.
Πτήσεις.
Μετακινήσεις.
Ακυρώσεις.
Πάγωμα budgets.
Πτώση κατανάλωσης.
Χτύπημα στη νύχτα.
Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις την πιο σκληρή αλήθεια:
Δεν χρειάζεται να είσαι στο πεδίο για να πληρώσεις τον πόλεμο.
Αρκεί να είσαι μέρος μιας οικονομίας που ζει από ροές.
Από ανθρώπους που ταξιδεύουν.
Από πελάτες που ξοδεύουν.
Από επιχειρήσεις που ρισκάρουν.
Από βραδιές που πρέπει να βγουν.
Ο πόλεμος δεν είναι ποτέ τόσο μακριά όσο νομίζουμε.
Μπορεί να μην ακούγεται στους δρόμους μας.
Αλλά ακούγεται στο ταμείο.
Στη βενζίνη.
Στα αεροπορικά.
Στο κόστος λειτουργίας.
Στην τσέπη του πελάτη.
Και όταν πιέζεται η τσέπη, πιέζεται και η έξοδος.
Δεν θα το νιώσουν μόνο τα πρατήρια και οι αεροπορικές.
Θα το νιώσει και η νύχτα.
Γιατί η νύχτα είναι καθρέφτης της κοινωνίας.
Όταν βαραίνει η μέρα, σκοτεινιάζει και το βράδυ.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
