Κάποιοι σαφώς και θα σταθούν στην ερώτηση ποιος είναι. Θα προσπαθήσουν, γιατί θα προσπαθήσουν, να του φορέσουν ταμπέλα. Αν είναι γνωστός/φίλος, συνεργάτης, σύντροφος, ιδεολόγος του κόμματος, της αυλής του Δημήτρη Φιντιρίκου. Δεν θα χαρακτηρίσω τη στάση τους ανόητη. Καλώς να το κάνουν. Γιατί και η φαινομενικά ασήμαντη λεπτομέρεια, μπορεί στη πορεία του έργου, να εξελιχθεί σε υπερβολικά μεγάλο.
Εγώ θα σταθώ σε αυτά που έγραψε, τα λόγια κολοσσιαίας αξίας ενός λογικού ανθρώπου. Και όλα, στον καιρό που το σύστημα βολεύεται από το χάος και αυτό το ζούμε τώρα σε όλα τα επίπεδα. Τέλος πάντων, είτε τον ταμπελοποιήσεις, είτε όχι, την επιλογή, την αφήνω σε εσένα.
Konstantinos Chrysoulis, το όνομα του, όπως το βλέπω στο Facebook. Και πραγματικά, δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι. Αυτά, λοιπόν, έγραψε :
“Τι εγινε, τελειωσε η υποθεση Φιντιρικου για τα ασπιλα και αμολυντα Ελληνικα ΜΜΕ; Αφου διεσυρθη με το χειροτερο δυνατο τροπο ο Δημητρης Φιντιρικος και κρεμαστηκε στα μανταλακια του εγχωριου μηντιακου τοπιου, απεδειχθη οτι ουτε η σουιτα στο ξενοδοχειο ΜΕΤ της Θεσσαλονικης ηταν η δικη του, και αυτος βρισκοταν στο Ντουμπαι με την φιλη του και τη μητερα του κατα τη κρισιμη χρονικη περιοδο. Η χολη ομως και η κακια η οποια περισσευει στον Ελληνα απο γεννησημιου του βγηκε επανω σε ολο της το μεγαλειο. Μεχρι που λοιδωρηθηκε γιατι ειχε παει και η μανα του μαζι του στο Ντουμπαι. Απο κατι πουθεναδες που θελουνε 35 ζωες ο καθενας για να ζησουνε αυτα που εχει ζησει ο Δημητρης στα 35 του χρονια. Τα δε κορακια της ελληνικης “δημοσιογραφιας” (η μεγαλη “σχολη” Κακαουνακη και οι επιγονοι της) με επικεφαλης τον Τριανταφυλλοπουλο (ιδιοκτητη βιλας στην Εκαλη η οποια αποκτηθηκε απο το μπουζουκι των εκβιασμων τις τελευταιες δεκαετιες) βρηκαν πεδιον δοξης λαμπρον για να μεγαλουργησουν παλι. Η Γεωργια Μπικα, παρ’ οτι ειναι πολυ νεα, θα επρεπε να ειχε ηδη ψυλιαστει με ποια λαμογια δημοσιογραφους συγχρωτιζεται και τι την βαζουνε να πει. Γιατι θα την χρησιμοποιησουν μονο για το δικο τους συμφερον και θα την πεταξουν σαν στυμενη λεμονοκουπα στο τελος. Γιατι και η δικογραφια οπως ειναι μπαζει απο εκατο μεριες. Και για εναν εστω μετριο δικηγορο ειναι πολυ απλη υποθεση να την καταρριψει. Επιπλεον, σε μια Ευνομουμενη Πολιτεια η οποια θελει να λεγεται πολιτισμενη, υπαρχει το τεκμηριο της αθωοτητος για οποιονδηποτε κατηγορειται. Ειτε λεγεται αυτος Λεβεντης, Περογιαννακης, Φιντιρικος, η Φουφουτος. Γιατι ο ισχυρισμος του καθε Λεβεντη εχει ακριβως την ιδια ισχυ με τον ισχυρισμο της καθε Μπικα. Πουθενα δεν υπαρχει γραμμενο οτι ο ευκαταστατος εχει λιγωτερα δικαιωματα και πρεπει να παραδωθει στη πυρα χωρις δικη (μονο και μονο επειδη ειναι ευκαταστατος), ενω ο λιγωτερο ευκαταστατος εχει περισσοτερα δικαιωματα και ο λογος του μεγαλυτερη βαρυτητα. Αν οι δικαστες , οι πολιτικοι, και τα οργανα της ταξεως εχουν αυτη τη νοοτροπια επειδη υπαρχουν τα Λαικα Δικαστηρια και πρεπει ολοι να σκυψουν το κεφαλι σε αυτα, πλανωνται πλανην οικτρα. Διοτι στην επομενη στροφη αυτο θα γυρισει μπουμεραγκ και για αυτους τους ιδιους.”
