Δισεκατομμύρια στα χαρτιά, αυξήσεις στους μισθούς, ενισχύσεις στους συνταξιούχους και μειώσεις φόρων. Ο νέος προϋπολογισμός υπόσχεται οικονομικές ανάσες. Μόνο που ο Έλληνας έχει χορτάσει από υποσχέσεις. Αυτό που θέλει πλέον είναι να φτάνει ο μισθός του μέχρι το τέλος του μήνα.
Πάλι μεγάλοι αριθμοί. Πάλι πίνακες, ποσοστά, δισεκατομμύρια και εξαγγελίες. Ο προϋπολογισμός του 2027 παρουσιάζει ένα εκτεταμένο πακέτο οικονομικών παρεμβάσεων, με την κυβέρνηση να ποντάρει σε αυξήσεις εισοδημάτων, φοροελαφρύνσεις και κοινωνικές ενισχύσεις.
Και για να είμαστε δίκαιοι, τα μέτρα που προβλέπονται δεν είναι αμελητέα.
Ο κατώτατος μισθός έχει στόχο να φτάσει τα 1.000 ευρώ έως τον Ιανουάριο του 2028, οι ασφαλιστικές εισφορές προβλέπεται να μειωθούν, οι δημόσιοι υπάλληλοι να δουν αυξήσεις και από τον Δεκέμβριο του 2027 να λαμβάνουν επίδομα Χριστουγέννων 500 ευρώ μικτά.
Στους συνταξιούχους, η ετήσια ενίσχυση ανεβαίνει στα 400 ευρώ καθαρά, με διεύρυνση των δικαιούχων. Για τους ελεύθερους επαγγελματίες προβλέπεται μείωση της προκαταβολής φόρου από το 55% στο 50%, σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και αλλαγές στο τεκμαρτό εισόδημα.
Για τρίτεκνους και επαγγελματίες αγρότες με εισόδημα έως 20.000 ευρώ προβλέπεται μηδενικός φορολογικός συντελεστής, ενώ στο στεγαστικό μπαίνει στο παιχνίδι το νέο «Σπίτι μου ΙΙΙ», με προϋπολογισμό 2 δισ. ευρώ και δάνεια έως 230.000 ευρώ.
Στο τραπέζι βρίσκονται ακόμη η διεύρυνση της επιστροφής ενοικίου, οι απαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ σε μικρούς οικισμούς, οι ενισχύσεις οικογενειών με παιδιά και οι παρεμβάσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα.
Μέχρι εδώ, όλα ωραία. Μόνο που υπάρχει ένα τεράστιο ΑΛΛΑ.
Ο Έλληνας δεν ζει μέσα σε υπουργικά γραφεία. Ζει στην πραγματική οικονομία. Εκεί όπου το ενοίκιο καταπίνει μεγάλο κομμάτι του μισθού, το σούπερ μάρκετ έχει μετατραπεί σε καθημερινό πονοκέφαλο και ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας παλεύει να πληρώσει εφορία, ΕΦΚΑ, προσωπικό και προμηθευτές.
Τι να το κάνεις το χιλιάρικο στον κατώτατο μισθό, αν μέχρι να φτάσει το 2028 έχει προηγηθεί νέο κύμα ανατιμήσεων; Τι αξία έχει μια αύξηση όταν το κόστος ζωής την έχει ήδη εξανεμίσει;
Και τι να πει ο συνταξιούχος για τα 400 ευρώ τον χρόνο, όταν κάθε μήνα μετράει τα χρήματά του για τρόφιμα, φάρμακα και λογαριασμούς;
Δεν λέμε ότι τα μέτρα δεν έχουν αξία. Έχουν. Αλλά άλλο η οικονομική ενίσχυση και άλλο η πραγματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.
Η κυβέρνηση προβλέπει ανάπτυξη 2,3% για το 2027, πληθωρισμό 2,8% και μείωση της ανεργίας στο 7,9%. Η μεγάλη δοκιμασία, όμως, δεν βρίσκεται στους δείκτες. Βρίσκεται στο αν αυτή η ανάπτυξη θα περάσει στην καθημερινότητα των πολιτών.
Γιατί υπάρχει μια Ελλάδα που ακούει για ανάπτυξη και μια άλλη που ψάχνει προσφορές για να γεμίσει το ψυγείο της.
Μια Ελλάδα που συζητά για επενδύσεις δισεκατομμυρίων και μια άλλη που δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα.
Και κάπου εδώ τελειώνουν τα χειροκροτήματα και αρχίζει ο πραγματικός λογαριασμός.
Ο προϋπολογισμός του 2027 μπορεί να περιλαμβάνει σημαντικές παρεμβάσεις. Το αν θα αποδειχθούν αρκετές, όμως, θα φανεί όταν εφαρμοστούν.
Γιατί ο πολίτης δεν ζητάει να γίνει πλούσιος από τα επιδόματα. Ζητάει να μπορεί να ζει αξιοπρεπώς από τη δουλειά του.
Και αυτό, κύριοι, δεν αποδεικνύεται με PowerPoint, πίνακες και πανηγυρικές ανακοινώσεις. Αποδεικνύεται στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο και στο υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού.
