Έχετε προσέξει τους τραγουδιστές να τραγουδάνε στο νυχτερινό κέντρο Posidionio; Διαχρονικά, όχι μόνο τώρα. Μιλάμε για φανατίλα. Ρωμαίοι λεγεωνάριοι λίγο πριν τη μάχη. Δεν υπάρχει αντίστοιχο σε κανένα άλλο νυχτερινό κέντρο στην Αθήνα, σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ούτε οι Βορειοκορεάτες υπό το βλέμμα του Κιμ Γιογκ Ουν δεν βγάζουν τέτοιο αφιόνι. Το ξέρω, το κατάλαβα, το επιβεβαίωσα.
Άρχισα να τους παρατηρώ προσεκτικά, από τότε που ξεκίνησα τις σπουδές στο τμήμα νύχτα.
Τώρα βέβαια θα μου πείτε ότι τα λες αυτά σε μία περίοδο οξυμένων παθών, που έχει εγκαθιδρυθεί το καθεστώς της Τρομοκρατίας του Κορονοιού. Σωστό.
Και βέβαια δεν κάνω και λάθος. Αλλά για προσέξτε. Υπάρχουν όμως και άλλοι τραγουδιστές, όχι μόνο διαχρονικά, αλλά και τώρα, ξεκινώντας από την άνοιξή, που νιώθουν την ίδια ανατριχίλα, καθώς ανεβαίνουν τις σκάλες του Ποσειδωνίου, καθώς τραγουδούν σε αυτό.. Ο «δικός» μας ο Πάνος Κιάμος, ας πούμε, κάνει μπαμ. Και δεν είναι ο μόνος. Πρόσθεσε στη μηχανή του, τον Αναστάσιο Ράμμο, την Έλενα Τσαγρινού και Τάνια Καρρά. Έγινε το σχήμα, με την μεγαλύτερη διάρκεια, στην μετά lockdown νύχτα. Έφτασε τους 6 μήνες σερί, κανένα άλλο τόσο. Ξεκίνησε καλοκαίρι και φτάσαμε Δεκέμβρη.
Είναι το μεγάλο, το πιο πολυπόθητο πανεπιστήμιο, το Posidonio. Είναι βέβαιο, ότι από τότε που γεννήθηκε η νύχτα.
