Τώρα που έσφιξαν τα λουριά, αρχίζουν τα δύσκολα! Η υπόθεση της φερόμενης φοροδιαφυγής των 206 εκατομμυρίων ευρώ στη Θεσσαλονίκη έχει γίνει πρώτο θέμα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όχι μόνο στη νύχτα, όχι μόνο στην εστίαση. Παντού!
Και όσο προχωρούν οι απολογίες, τόσο περισσότερο θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποιος θα τα ρίξει σε ποιον.
Γιατί έτσι είναι αυτά τα παιχνίδια. Όσο όλα πηγαίνουν καλά, όλοι μαζί. Αγκαλιές, φιλιά, συνεργασίες, κοινά συμφέροντα. Όλοι μια οικογένεια!
Μόλις όμως σκάσει η στραβή, εμφανιστούν οι χειροπέδες και αρχίσουν οι επισκέψεις στον ανακριτή, αλλάζει το έργο.
Ο καθένας κοιτάζει πώς θα σώσει το τομάρι του. Και για να το σώσει, μπορεί να ρίξει τον άλλον στα βαθιά!
Ο λογιστής μπορεί να πει ότι φταίει ο επιχειρηματίας. Ο επιχειρηματίας ότι τα είχε αναλάβει όλα ο λογιστής. Ο «αχυράνθρωπος» ότι δεν ήξερε ούτε πού είχε μπλέξει.
Και ξαφνικά; Κανείς δεν ξέρει τίποτα! Κανείς δεν έχει ευθύνη! Όλοι δείχνουν τον διπλανό!
Δεν λέμε ότι αυτό έχει ήδη συμβεί με όλους τους κατηγορουμένους της συγκεκριμένης υπόθεσης. Μιλάμε για το πώς λειτουργούν συχνά τέτοιες ιστορίες όταν φτάνει η ώρα του λογαριασμού.
Γιατί όσο μοιράζονται τα λεφτά, μοιράζονται και τα χαμόγελα. Όταν όμως έρθει η ώρα να μοιραστούν οι ευθύνες, αρχίζει ο πόλεμος!
Και τότε δεν μετράει ποιος ήταν φίλος με ποιον, ποιος συνεργαζόταν με ποιον και ποιος έπινε στην υγειά του άλλου.
Μετράει ποιος θα γλιτώσει.
Αυτή είναι η πιάτσα. Σκληρή, χωρίς συναισθηματισμούς. Και τέτοια παιχνίδια, όσο μεγάλα κι αν φαίνονται, έχουν ημερομηνία λήξης.
Γιατί όταν έρθει η κακιά ώρα, το «όλοι μαζί» πάει περίπατο. Ο ένας μπορεί να δώσει τον άλλον για να σώσει το δικό του τομάρι.
Και στο τέλος, ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
