Η κουβέντα για το παλιό λιμάνι της Πάτρας δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα. Είναι πολιτικό. Είναι κοινωνικό. Είναι θέμα πόλης.
Και πλέον η αντιπαράθεση άναψε για τα καλά.
Από τη μία ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠΑ, Παναγιώτης Αναστασόπουλος, ο οποίος μίλησε για την κατασκευή Mega Yacht Μαρίνας μέσα στο 2027, από την Αγίου Νικολάου μέχρι την Άστιγγος, με ελεύθερη πρόσβαση για τους πολίτες και με τη χαρακτηριστική φράση ότι «θα πέσουν τα κάγκελα».
Από την άλλη ο δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, που δεν το άφησε να περάσει έτσι.
Και απάντησε μετωπικά.
«Αν τους ενδιαφέρει πραγματικά ο πατραϊκός λαός, γιατί δεν παραχωρούν τον χώρο στον Δήμο Πατρέων;», ήταν το βασικό του μήνυμα. Με λίγα λόγια, ο δήμαρχος λέει πως το ζήτημα δεν είναι να παρουσιαστεί ένα επενδυτικό σχέδιο ως δώρο στην πόλη, αλλά να αποφασίσει η ίδια η Πάτρα τι θέλει να κάνει με το παραλιακό της μέτωπο.
Εκεί είναι και όλη η ουσία.
Ο ΟΛΠΑ μιλά για ανάπτυξη, για νέες θέσεις εργασίας, για άνοιγμα του χώρου στον κόσμο. Η δημοτική αρχή απαντά ότι ο πραγματικός ιδιοκτήτης είναι ο πατραϊκός λαός και πως η αξιοποίηση πρέπει να περάσει μέσα από τον Δήμο, το δημοτικό συμβούλιο και τους φορείς της πόλης.
Ο Πελετίδης, μάλιστα, ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους, βάζοντας στο κάδρο το ΤΑΙΠΕΔ και τους δανειστές.
«Ήρθαν οι δανειστές να μας πουν ότι νοιάστηκαν για τον λαό; Παραμύθια», είπε χαρακτηριστικά, θέλοντας να δείξει ότι πίσω από τις ωραίες λέξεις περί ανάπτυξης υπάρχει, κατά τη δική του ανάγνωση, αναζήτηση επενδυτή και όχι πραγματικό ενδιαφέρον για την πόλη.
Και εδώ αρχίζει το μεγάλο ερώτημα.
Η Πάτρα θέλει Mega Yacht Μαρίνα; Θέλει ναυταθλητικές εγκαταστάσεις; Θέλει έναν ελεύθερο δημόσιο χώρο χωρίς εμπορική λογική; Ή μπορεί να τα συνδυάσει όλα αυτά με έναν σοβαρό σχεδιασμό;
Γιατί η αλήθεια είναι πως το παραλιακό μέτωπο της Πάτρας αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ανοιχτές πληγές της πόλης. Χρόνια τώρα, όλοι μιλούν για ένωση της πόλης με τη θάλασσα. Όλοι υπόσχονται ότι τα κάγκελα θα πέσουν. Όλοι επικαλούνται τον πατραϊκό λαό.
Το θέμα είναι ποιος μπορεί να το κάνει πράξη.
Ο Δήμος από την πλευρά του προτάσσει τη μεγάλη ανάπλαση της παραλιακής ζώνης, με τον Κώστα Πελετίδη να υποστηρίζει ότι ολοκληρώνεται η οριστική μελέτη και πως ακολουθεί διαγωνισμός για την αναμόρφωση ολόκληρης της ακτογραμμής.
Ο ΟΛΠΑ, από την άλλη, δείχνει αποφασισμένος να προχωρήσει το σχέδιο της Mega Yacht Μαρίνας, παρουσιάζοντάς το ως έργο που θα φέρει ζωή, δουλειές και εξωστρέφεια.
Και κάπου στη μέση βρίσκεται η κοινωνία της Πάτρας.
Στο Facebook, οι αντιδράσεις στην είδηση ότι «πέφτουν τα κάγκελα» ήταν σε μεγάλο βαθμό θετικές. Κάτι που δείχνει ότι ο κόσμος θέλει επιτέλους να δει κίνηση. Θέλει πρόσβαση. Θέλει αλλαγή εικόνας. Θέλει να πάψει το παλιό λιμάνι να μοιάζει με κλειστή ζώνη μέσα στην ίδια του την πόλη.
Αλλά το χειροκρότημα στα social δεν λύνει το πρόβλημα.
Το λιμάνι της Πάτρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να γίνει απλώς πεδίο επικοινωνιακής μάχης. Δεν αρκεί να πέσουν τα κάγκελα. Πρέπει να ξέρουμε και τι θα μπει στη θέση τους.
Γιατί η Πάτρα δεν αντέχει άλλα σχέδια στα χαρτιά.
Ούτε άλλες μεγάλες κουβέντες.
Θέλει πράξεις.
Και κυρίως, θέλει το παραλιακό της μέτωπο να πάψει να είναι υπόσχεση και να γίνει επιτέλους κομμάτι της ζωής της.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
