Άνοιξε ξανά η κουβέντα για τις αμοιβές των παρουσιαστών και τα τηλεοπτικά συμβόλαια της επόμενης σεζόν. Και η ουσία είναι μία: η εποχή των υπερβολών τελειώνει.
Τα κανάλια κοιτάζουν πλέον τα νούμερα με άλλο μάτι. Όχι τα νούμερα τηλεθέασης μόνο. Τα πραγματικά νούμερα. Έσοδα, κόστος, διαφήμιση, παραγωγή, αποτέλεσμα. Και όταν το ταμείο δεν βγαίνει, οι αμοιβές προσγειώνονται.
Κάποτε στην τηλεόραση ακούγονταν ποσά που σήμερα μοιάζουν βγαλμένα από άλλη εποχή. Μηνιαία συμβόλαια δεκάδων χιλιάδων ευρώ, πρόσωπα που πληρώνονταν σαν να ήταν μόνα τους ολόκληρο κανάλι και μια αγορά που ζούσε με λογική παλιού μεγαλείου.
Αυτό αλλάζει.
Και κάπου εδώ έρχεται το ερώτημα που αφορά και τη νύχτα.
Γιατί ό,τι συζητιέται σήμερα στην τηλεόραση, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να συζητηθεί και στα νυχτερινά μαγαζιά. Με τους τραγουδιστές. Με τα μεγάλα σχήματα. Με τις αμοιβές που πολλές φορές δεν συμβαδίζουν με την πραγματική δύναμη του ταμείου.
Η νύχτα δεν ζει πια τις εποχές που όλα γέμιζαν από μόνα τους. Ο κόσμος μετράει. Τα λουλούδια μετριούνται. Τα μπουκάλια μετριούνται. Οι επιχειρηματίες μετράνε κάθε βράδυ αν βγαίνει ο λογαριασμός.
Και όταν το μαγαζί δεν κάνει το ταμείο που έκανε κάποτε, δεν γίνεται οι απαιτήσεις να μένουν ίδιες. Δεν γίνεται η αγορά να έχει αλλάξει και κάποιοι να συνεχίζουν να ζητούν σαν να βρισκόμαστε σε άλλη δεκαετία.
Δεν είναι θέμα απαξίωσης. Είναι θέμα πραγματικότητας.
Όπως η τηλεόραση μπαίνει σε πιο σφιχτά συμβόλαια, έτσι και η νύχτα θα αναγκαστεί να μπει σε πιο λογικές συμφωνίες. Με βάση την προσέλευση, την κατανάλωση, την εμπορική δύναμη και το πραγματικό αποτέλεσμα.
Γιατί στο τέλος, είτε μιλάμε για πλατό είτε για πίστα, ένα πράγμα μένει ίδιο:
Το ταμείο λέει πάντα την αλήθεια.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
