Η Πάρος δεν αποτελεί για τον Λάκη Λαζόπουλο ακόμη έναν δημοφιλή καλοκαιρινό προορισμό. Είναι εδώ και περίπου δύο δεκαετίες το προσωπικό του καταφύγιο, ο τόπος στον οποίο απομονώνεται, ξεκουράζεται, γεμίζει τις μπαταρίες του και προετοιμάζει τα επόμενα επαγγελματικά του βήματα.
Ο δημοφιλής δημιουργός έχει αγοράσει εξοχική κατοικία στο νησί εδώ και περίπου 20 χρόνια και σχεδόν κάθε καλοκαίρι περνά στην Πάρο ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που αγγίζει ακόμη και τους τρεις μήνες. Μακριά από τον θόρυβο της Αθήνας, βρίσκει την ηρεμία και την έμπνευση που χρειάζεται, ενώ παράλληλα εργάζεται διαδικτυακά πάνω στις ιδέες, στα κείμενα και στην προετοιμασία του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ».
Επομένως, η δημόσια παρέμβασή του για την εξέλιξη του νησιού δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν ένα απλό ξέσπασμα ενός περιστασιακού επισκέπτη. Είναι η αγωνία ενός ανθρώπου που γνωρίζει την Πάρο σε βάθος, έχει ζήσει την αλλαγή της από κοντά και βλέπει χρόνο με τον χρόνο την ανάπτυξη να κινείται με ταχύτητες που απειλούν να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της.
Με ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο Λάκης Λαζόπουλος αναγνώρισε αρχικά τη μεγάλη πρόοδο που έχει σημειώσει το νησί. Όπως έγραψε, «δουλεύουν όλα τα μαγαζιά», έχει βελτιωθεί αισθητά το φαγητό, οι όψεις των επιχειρήσεων έχουν αναβαθμιστεί και συνολικά έχει φροντιστεί περισσότερο η εικόνα της Πάρου.
Αμέσως μετά, όμως, ήρθε η μεγάλη προειδοποίηση:
«Αυτή η Πάρος βάζει σοβαρή υποψηφιότητα στην απαξίωσή της, σε όχι πολλά χρόνια από τώρα».
Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στην εικόνα των παραλιών και στην εξάπλωση των ξαπλωστρών, συνδέοντας την κατάσταση με το κίνημα της πετσέτας που γεννήθηκε στο νησί. Με ιδιαίτερα αιχμηρό ύφος, έκανε λόγο για «τον νόμο του ισχυρού» και για νόμους που, όπως υποστήριξε, «σαν πλαστελίνες παίρνουν το σχήμα που γουστάρει η εξουσία».
Στο στόχαστρο της παρέμβασής του βρέθηκαν και οι μεγάλες οικοδομικές παρεμβάσεις που προωθούνται σε βουνά και κορυφές του νησιού, καθώς και η ξενοδοχειακή επένδυση πάνω από τις Κολυμπήθρες. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόσθετη κυκλοφοριακή επιβάρυνση μπορεί να προκαλέσει αδιανόητη συμφόρηση σε ένα οδικό δίκτυο που ήδη δοκιμάζεται.
Στην εξίσωση πρόσθεσε την αυξημένη προσέλευση πλοίων, τον συνεχώς μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών και την επέκταση του αεροδρομίου, η οποία θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις τουριστικές ροές.
Και κάπου εκεί χρησιμοποίησε τη φράση που αποτυπώνει ολόκληρη την αγωνία του:
«Μπήγονται βαθιά τα θεμέλια της Μυκονοποίησης της Πάρου και της διάλυσης της μαγείας της Νάουσας».
Η Νάουσα, που αποτέλεσε για δεκαετίες ένα από τα ομορφότερα και πιο αυθεντικά σημεία των Κυκλάδων, κινδυνεύει, σύμφωνα με τον Λάκη Λαζόπουλο, να μετατραπεί σταδιακά σε «ένα παζάρι βοής», χάνοντας την ισορροπία και την ιδιαίτερη ταυτότητα που την έκαναν ξεχωριστή.
Ο ίδιος δεν τάσσεται απέναντι στην ανάπτυξη. Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι είναι «ωραία και θεμιτή» και ότι η Πάρος την αξίζει. Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει, ξεκινά όταν η ανάπτυξη γίνεται χωρίς φρένο, χωρίς μέτρο και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές αντοχές του τόπου.
Η πιο χαρακτηριστική φράση του ήταν ίσως η εξής:
«Αυτοκίνητο που έχει μόνο γκάζι, μοιραία θα συναντήσει τον τοίχο του χρόνου».
Μια φράση που συνοψίζει όλο το μήνυμα της παρέμβασής του. Η Πάρος μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται, να προσελκύει επενδύσεις και να πρωταγωνιστεί στον τουριστικό χάρτη. Δεν μπορεί, όμως, να τρέχει διαρκώς χωρίς σχέδιο, χωρίς υποδομές και χωρίς όρια.
Η παρέμβασή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή προέρχεται από έναν άνθρωπο που δεν εμφανίστηκε τώρα στο νησί επειδή έγινε της μόδας. Ο Λάκης Λαζόπουλος βρίσκεται στην Πάρο εδώ και περίπου 20 χρόνια, έχει δημιουργήσει εκεί το προσωπικό του ησυχαστήριο και έχει παρακολουθήσει από πρώτο χέρι όλες τις αλλαγές.
Έχει δει την Πάρο πριν από τη μεγάλη έκρηξη. Έχει ζήσει την αυθεντικότητα της Νάουσας, τις πιο ήσυχες παραλίες, τα καλοκαίρια χωρίς την ασφυκτική κίνηση και την περίοδο κατά την οποία το νησί αναπτυσσόταν χωρίς ακόμη να κινδυνεύει να χάσει την ψυχή του.
Γι’ αυτό και το ξέσπασμά του δεν είναι μια απλή καταγγελία. Είναι μια κραυγή αγωνίας για το προσωπικό του καταφύγιο. Για το νησί στο οποίο περνά σχεδόν τρεις μήνες κάθε καλοκαίρι, γεμίζει τις μπαταρίες του και δημιουργεί μεγάλο μέρος της δουλειάς που παρουσιάζει τον χειμώνα στο κοινό.
Το μεγάλο στοίχημα για την Πάρο είναι πλέον ξεκάθαρο: να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να πρωταγωνιστεί, χωρίς να μετατραπεί σε ένα ακόμη θύμα της ίδιας της επιτυχίας της.
Γιατί, όπως ουσιαστικά προειδοποιεί και ο ίδιος, μέχρι να φτάσει η καταστροφή το νησί παραμένει μαγικό. Το ζητούμενο, όμως, είναι να παραμείνει μαγικό και μετά.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
