Η είδηση είναι πλέον γνωστή.
Μετά από δύο ψηφοφορίες χωρίς νικητή, ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Γιάννης Αλαφούζος δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη πλειοψηφία για την προεδρία της Super League.
Η λύση ήρθε από την ΕΠΟ.
Η πρόταση ήταν συγκεκριμένη: έναν χρόνο πρόεδρος ο Γιάννης Αλαφούζος και την επόμενη χρονιά ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού αρχικά αρνήθηκε. Στη συνέχεια αποδέχθηκε τη συμβιβαστική λύση, χωρίς όμως να κρύψει την έντονη ενόχλησή του.
«Δεν θα αφήσω να αμαυρωθεί και να έχει στίγμα η Super League με πραξικόπημα της ΕΠΟ. Θα δεχτώ μόνο γι’ αυτόν τον λόγο», ήταν η χαρακτηριστική τοποθέτησή του.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό ρεπορτάζ.
Η λέξη «πραξικόπημα» δεν ειπώθηκε τυχαία.
Όσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ξέρουν ότι τέτοιες κουβέντες δεν πετιούνται απλώς πάνω στα νεύρα. Λέγονται όταν υπάρχει βαθιά ενόχληση και όταν θεωρεί ότι κάποιοι ξεπέρασαν τα όρια.
Για να ΞΕΡΕΤΕ…
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ήταν από εκείνους που στήριξαν την εκλογή του Μάκη Γκαγκάτση στην προεδρία της ΕΠΟ.
Τον στήριξε, παρότι ο Μάκης Γκαγκάτσης σημαίνει ΠΑΟΚ. Και ΠΑΟΚ σημαίνει Ιβάν Σαββίδης.
Αυτό, με τη σειρά του, σήμαινε ότι εκείνη τη χρονική στιγμή Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ βρίσκονταν στην ίδια πλευρά.
Μόνο που αυτή η κοινή πλευρά δεν υπάρχει πια. Ανήκει πλέον στο παρελθόν.
Γιατί οι ισορροπίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο θυμίζουν πολύ εκείνες της νύχτας.
Χτίζονται δύσκολα, γκρεμίζονται εύκολα και πολλές φορές αρκεί μία μόνο κίνηση για να ανατραπούν όλα.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι ένα:
Θα το αφήσει έτσι ο Βαγγέλης Μαρινάκης;
Όσοι τον γνωρίζουν καλά, γνωρίζουν και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
Όταν αισθανθεί ότι θίγονται τα συμφέροντά του ή τα συμφέροντα του Ολυμπιακού, δεν συνηθίζει να μένει σιωπηλός.
Δεν μασάει.
Περνά στην αντεπίθεση και, όταν αποφασίσει να ανοίξει μια μάχη, τη φτάνει μέχρι τέλους.
Μέχρι τώρα, όμως, συμβαίνει κάτι που ελάχιστοι περίμεναν.
Η στάση του είναι ασυνήθιστα ήρεμη.
Και αυτή η ηρεμία μπορεί να διαβαστεί με δύο τρόπους.
Η πρώτη ανάγνωση λέει ότι επέλεξε τον συμβιβασμό, προκειμένου να μη μετατραπεί η εκλογική διαδικασία σε ακόμη μία ανοιχτή θεσμική σύγκρουση.
Η δεύτερη, όμως, είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσα.
Ίσως ο Βαγγέλης Μαρινάκης να αποφάσισε συνειδητά να μην κινηθεί εν θερμώ. Να παρατηρήσει, να καταγράψει τις νέες ισορροπίες, να αξιολογήσει τις εξελίξεις και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για την επόμενη κίνησή του.
Και, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή η ασυνήθιστη ηρεμία μάς αρέσει.
Μας αρέσει γιατί δείχνει ψυχραιμία.
Δείχνει αυτοέλεγχο.
Δείχνει ότι δεν παρασύρεται από τη φόρτιση της στιγμής και δεν βιάζεται να παίξει όλα τα χαρτιά του με μία κίνηση.
Μπορεί να σημαίνει ότι πρώτα διαβάζει το παιχνίδι και μετά αποφασίζει πότε και πώς θα κινηθεί.
Στο κάδρο, όμως, πρέπει να μπει και κάτι ακόμη…
Γιατί στο ελληνικό ποδόσφαιρο όλα έχουν τη σημασία τους.
Τα δύο μεγάλα στρατόπεδα έχουν πλέον διαμορφωθεί με ξεκάθαρο τρόπο.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται το κοινό μέτωπο ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκού, το οποίο διατηρεί σαφώς καλύτερες σχέσεις με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Από την άλλη βρίσκεται ο Ολυμπιακός, ουσιαστικά μόνος του, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Βαγγέλης Μαρινάκης βρίσκεται σε ανοιχτή και σκληρή αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία.
Αυτό είναι το πραγματικό κάδρο.
Και όλα τα παραπάνω αναμένεται να φανούν ακόμη πιο καθαρά στις εκλογές των ΕΠΣ που έρχονται.
Γιατί εκεί θα μετρηθούν ξανά οι δυνάμεις, οι συμμαχίες και οι πραγματικές ισορροπίες.
Και οι παρασκηνιακές διεργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
