Δεν χρειάζεται να χάσει ο Ντόναλντ Τραμπ την προεδρία για να βρεθεί με δεμένα χέρια. Αρκεί να χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Και αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Αμερική ψηφίζει, αλλά στην πραγματικότητα κρίνεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από μερικές δεκάδες έδρες. Κρίνεται πόση πολιτική δύναμη θα έχει ο Τραμπ στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του.
Οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να πάρουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Ρεπουμπλικάνοι δίνουν μάχη για να κρατήσουν τη Γερουσία. Και στη μέση βρίσκεται ένας πρόεδρος που γνωρίζει πολύ καλά ότι άλλο πράγμα είναι να κυβερνάς με το Κογκρέσο δίπλα σου και άλλο να έχεις απέναντί σου τους πολιτικούς σου αντιπάλους.
Γιατί στην Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται πάντα να ρίξεις έναν πρόεδρο. Μπορείς απλώς να του μπλοκάρεις την πολιτική.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Η οικονομία πιέζει, η ακρίβεια βρίσκεται στο τραπέζι, η μετανάστευση εξακολουθεί να διχάζει και η αμερικανική κοινωνία παραμένει βαθιά χωρισμένη. Δύο στρατόπεδα που δεν διαφωνούν απλώς για το ποιος θα κυβερνήσει. Διαφωνούν για την ίδια την κατεύθυνση της χώρας.
Ο Τραμπ ποντάρει ξανά στη δύναμη του προσωπικού του ακροατηρίου. Οι Δημοκρατικοί ποντάρουν στη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνησή του.
Το ερώτημα είναι ποιος θα καταφέρει να σηκώσει περισσότερο κόσμο από τον καναπέ και να τον στείλει στην κάλπη.
Και υπάρχει και η επόμενη ημέρα.
Μια Βουλή στα χέρια των Δημοκρατικών και μια Γερουσία υπό ρεπουμπλικανικό έλεγχο θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα σκηνικό συνεχών συγκρούσεων. Νομοσχέδια που θα κολλάνε, πολιτικές αντιπαραθέσεις που θα φουντώνουν και μια προεδρία που θα αναγκάζεται να διαπραγματεύεται σχεδόν τα πάντα.
Το πρόβλημα, όμως, δεν θα είναι μόνο αμερικανικό.
Όταν η μεγαλύτερη οικονομική και στρατιωτική δύναμη του πλανήτη μπαίνει σε περίοδο εσωτερικής πολιτικής αναταραχής, οι συνέπειες μπορούν να φτάσουν πολύ μακριά από την Ουάσιγκτον. Στις αγορές, στις διεθνείς σχέσεις, στις γεωπολιτικές ισορροπίες.
Η κάλπη θα βγάλει νικητές και ηττημένους. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα βγάλει και πολιτική ηρεμία.
Και αυτό είναι το πραγματικό θρίλερ. Όχι μόνο ποιος θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά αν την επόμενη ημέρα η Αμερική θα μπορεί να κυβερνηθεί χωρίς να βρίσκεται σε μόνιμη πολιτική σύγκρουση.
