Όταν ακούς Μύκονος, το μυαλό πηγαίνει σχεδόν αυτόματα στα μεγάλα πάρτι, στα beach bars, στα πολυτελή τραπέζια, στα σκάφη, στους διάσημους και σε μια νυχτερινή ζωή που έχει κάνει τον γύρο του κόσμου.
Αυτή είναι η Μύκονος που γνωρίζουν όλοι.
Υπάρχει όμως και μια άλλη.
Μια Μύκονος αθόρυβη. Σχεδόν αφανής για εκείνον που επισκέπτεται το νησί αποκλειστικά για τη διασκέδαση. Μια πλευρά βαθιά δεμένη με την πίστη, την παράδοση και τις ρίζες των ανθρώπων της.
Είναι η Μύκονος των εκκλησιών και των μικρών παρεκκλησιών. Των ξωκλησιών που ξεπροβάλλουν ανάμεσα στο λευκό των Κυκλάδων. Της καμπάνας που συνεχίζει να χτυπά, την ώρα που λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά η μουσική παίζει δυνατά.
Είναι οι ιερείς που λειτουργούν, οι άνθρωποι που ανάβουν ένα κερί, οι παλιές οικογένειες που κρατούν ζωντανά τα έθιμα, τα πανηγύρια και τις θρησκευτικές παραδόσεις του τόπου.
Και ίσως εκεί βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αντιθέσεις αυτού του παγκόσμιου προορισμού.
Από τη μία, η ένταση. Η σαμπάνια, τα μεγάλα ονόματα, τα εκατομμύρια, τα πάρτι μέχρι το πρωί.
Και από την άλλη, λίγα στενά παραπέρα, μια πόρτα εκκλησίας ανοίγει. Ένα κερί ανάβει. Μια καμπάνα ακούγεται. Και για μερικά λεπτά όλα μοιάζουν διαφορετικά.
Αυτή η Μύκονος δεν ενδιαφέρεται να γίνει viral.
Δεν κάνει θόρυβο και πιθανότατα δεν θα τη δεις στα stories εκείνων που έρχονται στο νησί για λίγες ημέρες.
Υπάρχει, όμως, εδώ και αιώνες.
Και θα συνεχίσει να υπάρχει όταν τα φώτα των beach bars σβήσουν, όταν τελειώσει η σεζόν και όταν οι χιλιάδες επισκέπτες επιστρέψουν στις χώρες τους.
Γιατί πίσω από το διεθνές lifestyle υπάρχει ακόμη ένα κυκλαδίτικο νησί με μνήμη, πίστη και ανθρώπους που επιμένουν να κρατούν ζωντανή την ταυτότητά του.
Και ίσως, τελικά, αυτή να είναι η πιο αυθεντική και λιγότερο φωτογραφημένη πλευρά της Μυκόνου.
Η Μύκονος που δεν φωνάζει για να την προσέξεις. Απλώς χτυπά την καμπάνα της.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
