Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Η Γαλλία δεν αντέχει άλλο να πληρώνει τον λογαριασμό για εργαζόμενους που δουλεύουν στην Ελβετία, αλλά όταν μένουν άνεργοι, παίρνουν επίδομα από τα γαλλικά ταμεία.
Και κάπως έτσι, το Παρίσι ανεβάζει στροφές και πιέζει ανοιχτά τη Βέρνη.
Το θέμα είναι απλό: σήμερα η Ελβετία εισπράττει εισφορές από τους διασυνοριακούς εργαζόμενους, όμως όταν αυτοί χάνουν τη δουλειά τους, το επίδομα ανεργίας το πληρώνει η χώρα κατοικίας τους. Δηλαδή, κυρίως η Γαλλία.
Και εδώ αρχίζει το μεγάλο ζόρι.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου 27.500 διασυνοριακοί εργαζόμενοι λαμβάνουν γαλλικό επίδομα ανεργίας, ενώ είχαν εργαστεί στην Ελβετία. Το κόστος για τη Γαλλία φτάνει τα 860 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Την ίδια ώρα, η Ελβετία βγαίνει κερδισμένη από τις εισφορές, με θετικό ισοζύγιο που υπολογίζεται γύρω στα 300 εκατομμύρια φράγκα ετησίως.
Με απλά λόγια: άλλος κρατάει τις εισφορές, άλλος πληρώνει την ανεργία.
Αυτό θέλει να αλλάξει η νέα ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση. Η λογική της είναι ξεκάθαρη: το επίδομα ανεργίας να το πληρώνει η χώρα όπου έγινε η τελευταία εργασία. Αν κάποιος δούλευε στην Ελβετία, τότε η Ελβετία θα πρέπει να αναλάβει και το σχετικό κόστος.
Και εκεί είναι που η Βέρνη παγώνει.
Γιατί αν περάσει αυτό το μοντέλο, η Ελβετία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με ετήσια επιβάρυνση από 300 έως 600 εκατομμύρια φράγκα. Από εκεί που σήμερα έχει πλεόνασμα, μπορεί αύριο να γράφει ζημιά.
Ο Γάλλος υπουργός Εργασίας, Jean-Pierre Farandou, το είπε καθαρά στην Εθνοσυνέλευση: η Γαλλία θα ασκήσει πίεση στην Ελβετία. Και το μήνυμα είναι σαφές. Δεν γίνεται η Ελβετία να απολαμβάνει προνομιακές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να κερδίζει από τους διασυνοριακούς εργαζόμενους και όταν έρχεται η ώρα του επιδόματος, να στέλνει τον λογαριασμό αλλού.
Εδώ μιλάμε για μια σύγκρουση με πολύ χρήμα από πίσω. Όχι για θεωρία. Όχι για γραφειοκρατία. Για εκατοντάδες εκατομμύρια.
Και επειδή η Ελβετία ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό για τα ταμεία της, δεν πρόκειται να το δεχθεί εύκολα. Από την άλλη, η Γαλλία δείχνει αποφασισμένη να μην συνεχίσει να πληρώνει ένα σύστημα που θεωρεί άδικο και οικονομικά ασύμφορο.
Άρα το παιχνίδι μόλις άρχισε.
Και το σίγουρο είναι ένα:
η εποχή που η Ελβετία έπαιρνε τις εισφορές και οι γείτονες πλήρωναν την ανεργία, φαίνεται πως πλησιάζει στο τέλος της.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
