Νέα δεδομένα διαμορφώνονται γύρω από την Ακτή Βουλιαγμένης, καθώς ο Δήμος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης περνά στην αντεπίθεση απέναντι στην ΕΤΑΔ, διεκδικώντας δικαστικά την ψιλή κυριότητα και την επικαρπία της έκτασης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα από τα πιο προβεβλημένα παραλιακά «φιλέτα» της Αθηναϊκής Ριβιέρας, συνολικής έκτασης άνω των 80 στρεμμάτων, το οποίο σήμερα ανήκει στο χαρτοφυλάκιο της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου. Ο δήμος έχει ήδη καταθέσει αγωγή κατά της ΕΤΑΔ, με την υπόθεση να οδηγείται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών στις 12 Ιανουαρίου 2027.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο δήμαρχος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, η νομική βάση της διεκδίκησης στηρίζεται σε ιστορικά στοιχεία που φτάνουν πίσω στη δεκαετία του 1950 και ειδικότερα στη λεγόμενη «Σύμβαση Κατσαφαρόπουλου» του 1951. Κατά τη θέση του Δήμου, μέρος της παραλιακής έκτασης είχε αποδοθεί τότε στην τοπική αυτοδιοίκηση ως κοινόχρηστος χώρος δημόσιας χρήσης, με πλήρη ή επιμέρους κυριότητα.
Η δημοτική αρχή θεωρεί ότι μέσα σε αυτή την περιουσία περιλαμβανόταν και η Ακτή Βουλιαγμένης. Όπως υποστηρίζεται, το 1958 η Εκκλησία προχώρησε σε μεταβίβαση περίπου 500 στρεμμάτων προς τον τότε ΕΟΤ, έκταση μέσα στην οποία βρισκόταν και το τμήμα της Ακτής, παρά το γεγονός ότι – σύμφωνα με τον Δήμο – δεν είχε πλέον δικαίωμα διάθεσής του.
Με βάση αυτό το σκεπτικό, ο Δήμος ζητά την ακύρωση της αγοραπωλησίας του 1958 και την επαναφορά της προηγούμενης νομικής κατάστασης, διεκδικώντας την αναγνώριση της κυριότητας και των σχετικών δικαιωμάτων υπέρ του.
Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον λόγω της προχωρημένης διαδικασίας αξιοποίησης της Ακτής από την ΕΤΑΔ. Υπενθυμίζεται ότι προτιμητέος επενδυτής για τη μακροχρόνια μίσθωση έχει ανακηρυχθεί η κοινοπραξία Evergood – Γευσήνους, με οικονομική προσφορά που προβλέπει ελάχιστο ετήσιο εγγυημένο μίσθωμα άνω των 4,2 εκατ. ευρώ για περίοδο 20 ετών, με δυνατότητα παράτασης για ακόμη μία δεκαετία.
Ωστόσο, ο δήμαρχος ξεκαθαρίζει πως η νομική διεκδίκηση δεν στοχεύει απαραίτητα στην ανατροπή της επένδυσης ή του διαγωνισμού, αλλά κυρίως στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης. Σε περίπτωση που ο Δήμος δικαιωθεί, τότε θα ανοίξει νέα συζήτηση για το ποιος θα έχει τον έλεγχο της Ακτής και ποιος θα εισπράττει τα έσοδα από τη μίσθωση.
Η υπόθεση έρχεται να προστεθεί στις συνεχείς αντιπαραθέσεις μεταξύ δήμων και ΕΤΑΔ για παραθαλάσσια ακίνητα υψηλής αξίας στα νότια προάστια, με την Ακτή Βουλιαγμένης να μετατρέπεται πλέον σε ακόμη ένα μεγάλο μέτωπο με έντονο οικονομικό, πολεοδομικό και πολιτικό ενδιαφέρον.
