Όσο ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», τόσο πιο σοβαρά γίνονται τα πράγματα. Και τόσο μεγαλύτερη γίνεται η οργή για όσα φέρονται να συνέβαιναν πίσω από τη βιτρίνα της φιλανθρωπίας.
Ο κόσμος έβαζε το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσει άρρωστα παιδιά. Και τώρα οι Αρχές ψάχνουν πού κατέληξαν αυτά τα χρήματα.
Ο Χαράλαμπος Βουρλιώτης, επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα Χρήματος, προχώρησε στη δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών, θυρίδων και ακινήτων του ιδρυτή της ΜΚΟ, Κωνσταντίνου Φιρινίδη, και της συντρόφου του, Βασιλικής Μανησιώτη.
Οι δύο τους βρίσκονται αντιμέτωποι με βαρύτατες κατηγορίες, στο πλαίσιο έρευνας για φερόμενη υπεξαίρεση που αγγίζει τα 2,9 εκατομμύρια ευρώ.
Και εδώ έρχεται το ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την έρευνα, μέσα από τη διαδρομή ηλεκτρονικών συναλλαγών και λογαριασμών PayPal εντοπίστηκαν περίπου 300.000 ευρώ που είχαν καταλήξει σε τραπεζικά ιδρύματα του Λουξεμβούργου.
Από τον πόνο των οικογενειών και τις εκκλήσεις για βοήθεια, μέχρι τις τραπεζικές διαδρομές στο εξωτερικό. Αυτή είναι η εικόνα που καλούνται πλέον να ξεκαθαρίσουν οι αρμόδιες Αρχές.
Και δεν τελειώνει εδώ.
Οι δωρητές μπορούν να κινηθούν για να διεκδικήσουν την επιστροφή των χρημάτων τους, προσκομίζοντας αποδεικτικά καταθέσεων, ηλεκτρονικών συναλλαγών και σχετική αλληλογραφία. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η επιστροφή είναι αυτόματη ή εγγυημένη.
Το μεγαλύτερο κακό, όμως, δεν μετριέται μόνο σε εκατομμύρια.
Είναι η ζημιά στην εμπιστοσύνη. Γιατί αύριο, όταν μια οικογένεια θα ζητήσει πραγματικά βοήθεια για το παιδί της, κάποιοι θα διστάσουν να δώσουν ακόμη και ένα ευρώ.
Και αυτό είναι ίσως το πιο βαρύ αποτύπωμα αυτής της υπόθεσης.
Η Δικαιοσύνη θα κρίνει τις ποινικές ευθύνες. Οι δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων δεν αποτελούν απόδειξη ενοχής.
Αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η φιλανθρωπία δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα για κανέναν. Και όποιος αποδειχθεί ότι έκανε μπίζνα πάνω στον ανθρώπινο πόνο, πρέπει να λογοδοτήσει μέχρι το τελευταίο ευρώ.
