Κάποτε η Ευρώπη μιλούσε για ανάπτυξη, ευημερία, καλύτερους μισθούς και καλύτερη ζωή. Τώρα μοιράζει οδηγίες επιβίωσης. Νερό, τρόφιμα, φάρμακα, φακούς και μια τσάντα έτοιμη για την κακιά ώρα.
Και δεν τα λέει κάποιος συνωμοσιολόγος στο διαδίκτυο. Τα λέει η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η Κομισιόν ζητά από τους Ευρωπαίους πολίτες να είναι σε θέση να καλύψουν μόνοι τους τις βασικές τους ανάγκες για τις πρώτες 72 ώρες μιας μεγάλης κρίσης. Μέχρι να κινητοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός. Μέχρι να φτάσει η βοήθεια. Μέχρι να δούμε τι μας ξημερώνει.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.
Τι ακριβώς φοβάται η Ευρώπη; Πόσο ευάλωτα είναι τελικά τα κράτη της; Και πώς φτάσαμε στο σημείο, το 2026, να θεωρείται απαραίτητο να έχει κάθε νοικοκυριό έτοιμο ένα μικρό απόθεμα επιβίωσης;
Προφανώς, οι οδηγίες δεν αφορούν αποκλειστικά έναν πόλεμο. Αφορούν φυσικές καταστροφές, διακοπές βασικών υπηρεσιών και κάθε είδους σοβαρή κρίση. Ούτε αποτελούν προειδοποίηση ότι επίκειται κάποιο συγκεκριμένο χτύπημα.
Αλλά μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.
Όταν η ίδια η Ευρώπη βάζει στην καθημερινότητα των πολιτών τη λέξη «επιβίωση», κάτι έχει αλλάξει πολύ βαθιά.
Και υπάρχει και η άλλη πλευρά. Εκείνη που δεν χωράει εύκολα στις ωραίες ανακοινώσεις των Βρυξελλών.
Ο πολίτης που μετράει τα ευρώ για να βγάλει τον μήνα, που δυσκολεύεται να πληρώσει το ρεύμα, το ενοίκιο και το σούπερ μάρκετ, καλείται τώρα να εξασφαλίσει και προμήθειες για τρεις ημέρες έκτακτης ανάγκης.
Δηλαδή, να βάλει στην άκρη πράγματα που πολλές φορές δυσκολεύεται να αγοράσει ακόμη και για την επόμενη εβδομάδα.
Δεν είναι κακό να υπάρχει πρόληψη. Το αντίθετο. Είναι απολύτως απαραίτητη.
Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε φτάσει να θεωρούμε φυσιολογικό να προετοιμάζεται ο κόσμος για καταστάσεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια βλέπαμε μόνο στις ταινίες.
Και την ίδια ώρα, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες συνεχίζουν να μιλούν για ασφάλεια, σταθερότητα και ένα καλύτερο αύριο.
Μόνο που το αύριο, όπως φαίνεται, χρειάζεται πλέον και τσάντα έκτακτης ανάγκης.
Από το ευρωπαϊκό όνειρο, στις οδηγίες επιβίωσης των 72 ωρών.
Καθόλου μικρή απόσταση. Και καθόλου ευχάριστη.
