Τα μεγάλα επιχειρηματικά ονόματα δεν σημαίνουν απαραίτητα και μεγάλες επιτυχίες. Και ο Ιβάν Σαββίδης το διαπιστώνει στην πράξη, σε ένα από τα πιο φιλόδοξα τουριστικά του στοιχήματα.
Το Πόρτο Καρράς, έξι χρόνια μετά την εξαγορά του, εξακολουθεί να γράφει ζημιές. Και μάλιστα βαριές.
Τα νούμερα δεν σηκώνουν ωραιοποιήσεις. Το 2025 οι ζημιές έφτασαν τα 12,1 εκατ. ευρώ, από 9,5 εκατ. το 2024, με τον τζίρο να παραμένει ουσιαστικά στάσιμος στα 17,36 εκατ. ευρώ. Το ξενοδοχείο Σιθωνία παρέμεινε κλειστό λόγω ανακαίνισης, ενώ ο βασικός μέτοχος συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά την επένδυση.
Και εδώ βρίσκεται το ζουμί. Δεν μιλάμε για κάποιον επιχειρηματία που δεν έχει τη δυνατότητα να βάλει χρήματα. Μιλάμε για τον Σαββίδη, που έχει ήδη επενδύσει πολλά, αλλά ακόμη ψάχνει το αποτέλεσμα.
Την ίδια ώρα, στη Χαλκιδική πέφτουν εκατοντάδες εκατομμύρια από ισχυρούς ανταγωνιστές. Η αγορά της πολυτελούς φιλοξενίας αλλάζει επίπεδο και κανείς δεν μπορεί να ζει μόνο από το βαρύ όνομα και την ιστορία του.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει και το Παλιούρι, όπου σχεδιάζεται νέα επένδυση περίπου 80 εκατ. ευρώ. Δύο μεγάλα μέτωπα, τεράστιες απαιτήσεις σε κεφάλαια και ένα ερώτημα που αρχίζει να συζητιέται στην αγορά.
Θα κρατήσει ο Σαββίδης και τα δύο ή θα αποφασίσει κάποια στιγμή να αφήσει το ένα;
Προς το παρόν, δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη απόφαση αποχώρησης. Υπάρχουν όμως οι εκτιμήσεις της αγοράς και, κυρίως, οι οικονομικές επιδόσεις.
Γιατί στην επιχειρηματική πιάτσα υπάρχει ένας άγραφος νόμος: Άλλο να έχεις την οικονομική δύναμη να συντηρείς μια επένδυση και άλλο να καταφέρνεις να τη μετατρέψεις σε μηχανή που βγάζει χρήμα.
Και στο Πόρτο Καρράς, αυτό το δεύτερο παραμένει το μεγάλο στοίχημα.
