«40άρια είχαμε, 40άρια θέλουμε».
Αυτό δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το Νέο Αγιονέρι Κιλκίς.
Ωραία. Να τα θέλει. Δικαίωμά του.
Έχει αναρωτηθεί, όμως, τι πρέπει να αλλάξει στην καθημερινότητα του Έλληνα για να διεκδικήσει ξανά τέτοια ποσοστά;
Γιατί για να ξαναδεί η Νέα Δημοκρατία 40άρια, δεν αρκούν οι περιοδείες, οι χειραψίες, τα χαμόγελα και οι μεγάλες κουβέντες.
Θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Πάρα πολλά.
Να βρεθούν λύσεις στην ακρίβεια. Να μπορεί ο κόσμος να μπαίνει στο σούπερ μάρκετ χωρίς να παθαίνει σοκ στο ταμείο. Να μπορεί ένας εργαζόμενος να πληρώνει το ενοίκιό του και να του μένουν χρήματα για να ζήσει.
Και κυρίως, να μπορεί ένας γονιός να σπουδάσει το παιδί του χωρίς να χρειάζεται να κάνει οικονομικές ακροβασίες.
Γιατί σήμερα το να έχεις παιδί που σπουδάζει μακριά από το σπίτι έχει εξελιχθεί σε τεράστιο οικονομικό βάρος.
Σε αρκετές περιοχές, οι οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με ενοίκια που αγγίζουν ακόμη και τα 700 ευρώ. Και αν έχεις δύο παιδιά που σπουδάζουν σε διαφορετικές πόλεις; Με ενοίκια, λογαριασμούς, διατροφή και μετακινήσεις, μπορεί να χρειάζεσαι 2.000 ευρώ τον μήνα για πλάκα.
Δύο χιλιάρικα! Μόνο για να σπουδάζουν τα παιδιά σου.
Ποιος μέσος οικογενειάρχης μπορεί να σηκώσει εύκολα τέτοιο βάρος;
Αυτά είναι τα προβλήματα που περιμένουν απαντήσεις. Όχι το αν το κοντέρ της Νέας Δημοκρατίας θα γράψει 38%, 40% ή 42%.
Και εδώ είναι που πρέπει να καταλάβουν κάτι στο Μέγαρο Μαξίμου.
Ο κόσμος ανεβάζει. Ο κόσμος κατεβάζει.
Δεν είναι δεδομένος κανένας ψηφοφόρος. Δεν είναι κληρονομιά το ποσοστό του 2023. Ούτε μπορείς να ζητάς από τον πολίτη να σου δώσει ξανά ισχυρή εντολή, χωρίς να τον πείσεις ότι η δική του ζωή θα γίνει καλύτερη.
Ο πρωθυπουργός μιλά για σταθερότητα, αυτοδυναμία και κινδύνους ακυβερνησίας.
Αλλά η σταθερότητα πρέπει να φαίνεται και στο σπίτι του πολίτη. Στο πορτοφόλι του. Στην αγωνία του για το αύριο.
Γιατί μπορεί οι αριθμοί της οικονομίας να παρουσιάζουν μια εικόνα, αλλά ο οικογενειακός προϋπολογισμός πολλές φορές λέει μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Και όταν η κοινωνία βρίσκεται στα σχοινιά, δεν μπορεί η πρώτη κουβέντα να είναι για εκλογικά 40άρια.
Ας αφήσουν, λοιπόν, για λίγο τις περιοδείες με τα μεγάλα λόγια και ας επικεντρωθούν σε συγκεκριμένες λύσεις.
Στα ενοίκια. Στην ακρίβεια. Στους μισθούς. Στις οικογένειες που δυσκολεύονται να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους.
Και μετά ας βγουν να μιλήσουν για ποσοστά.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσο ψηλά θέλει να φτάσει εκλογικά ο Μητσοτάκης.
Είναι αν ο κόσμος βλέπει την Ελλάδα με τα ίδια μάτια που τη βλέπουν εκείνοι από το Μέγαρο Μαξίμου.
Και αυτό δεν θα το απαντήσουν ούτε οι επικοινωνιολόγοι ούτε οι κομματικές συγκεντρώσεις.
Θα το απαντήσει ο ίδιος ο πολίτης.
Εκείνος που σήμερα μετράει τα έξοδά του, παλεύει να κρατήσει όρθια την οικογένειά του και περιμένει να δει πραγματικές λύσεις.
Γιατί για να ζητάς ξανά 40άρια, πρέπει πρώτα να έχεις δώσει στον κόσμο λόγους να σου τα δώσει.
