Έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όταν κάποιος φοροδιαφεύγει, αδικεί την κοινωνία. Κλέβει από το κράτος, στερεί χρήματα από τον πολίτη που πληρώνει κανονικά τους φόρους του.
Και αν αποδειχθεί ότι παρανόμησε, να υποστεί τις συνέπειες. Όποιος κι αν είναι. Όσο μεγάλο όνομα κι αν έχει.
Αλλά, κύριε πρωθυπουργέ, γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Με αφορμή τις υποθέσεις Pizza Fan και «Χωριάτικο», μιλήσατε για κοινωνική δικαιοσύνη και για τα «μεγάλα ψάρια» που πλέον πιάνονται.
Να μιλήσουμε, λοιπόν, και για τα πραγματικά μεγάλα ερωτήματα;
Τα κόμματα που χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες; Τα χρέη μεγάλων επιχειρήσεων των ΜΜΕ; Εκεί δεν τίθεται θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης;
Γιατί εγώ, ο απλός πολίτης, αν πάρω ένα δάνειο και σταματήσω να πληρώνω, θα βρω απέναντί μου την τράπεζα. Θα δεχθώ πιέσεις, θα κινδυνεύσω να χάσω την περιουσία μου.
Και την ίδια ώρα βλέπω πολιτικά κόμματα να κουβαλάνε χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων επί χρόνια. Και αναρωτιέμαι: Εγώ γιατί δεν έχω την ίδια αντιμετώπιση;
Δεν εξισώνουμε τη φοροδιαφυγή με τα τραπεζικά δάνεια. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Ούτε είναι παράνομο να χρωστάς.
Αλλά μην επικαλούμαστε την κοινωνική δικαιοσύνη μόνο εκεί που μας βολεύει πολιτικά.
Γιατί όταν συλλαμβάνεται ένας επιχειρηματίας, η υπόθεση γίνεται πρωτοσέλιδο, τα κανάλια γεμίζουν με εικόνες και οι κατηγορίες αναλύονται από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πριν καν αποφανθεί η Δικαιοσύνη.
Για τα εκατοντάδες εκατομμύρια που χρωστάνε τα κόμματα, όμως, γιατί δεν γίνεται με την ίδια ένταση η δημόσια συζήτηση;
Κύριε Μητσοτάκη, σωστά λέτε ότι όταν κάποιος φοροδιαφεύγει, ο πολίτης πληρώνει τον λογαριασμό.
Αλλά ο πολίτης αισθάνεται αδικημένος και όταν βλέπει ότι για τον ίδιο οι κανόνες είναι αμείλικτοι, ενώ για τους ισχυρούς οι τεράστιες οφειλές μπορούν να σέρνονται επί δεκαετίες.
Και τελικά το ερώτημα είναι πολύ απλό:
Η κοινωνική δικαιοσύνη ισχύει για όλους ή μόνο για όσους δεν έχουν πολιτική δύναμη;
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
