259 εγκληματικά κυκλώματα, σχεδόν 5.500 κατηγορούμενοι, περισσότερα από 2.600 λουκέτα και 5,2 δισ. ευρώ σε βεβαιωμένους φόρους και πρόστιμα.
Αυτά είναι τα νούμερα που παρουσιάζει η κυβέρνηση, υπερηφανευόμενη για την εφαρμογή της νομιμότητας παντού.
Και πολύ καλά κάνει! Να κυνηγάει τη φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο, το μαύρο χρήμα, όσους παρανομούν. Κανείς δεν πρέπει να βρίσκεται πάνω από τον νόμο.
Αλλά εδώ γεννιέται ένα άλλο, πολύ σοβαρό ερώτημα.
Το κράτος εισπράττει, τα ταμεία γεμίζουν, τα πρόστιμα πέφτουν βροχή. Ο πολίτης, όμως, πού βλέπει το αντίκρισμα;
Γιατί ωραία είναι τα δισεκατομμύρια στους κυβερνητικούς απολογισμούς. Ωραίες και οι ανακοινώσεις για τις επιτυχίες των ελεγκτικών μηχανισμών. Προσοχή, βέβαια: Τα 5,2 δισ. είναι βεβαιωμένα ποσά, όχι απαραίτητα χρήματα που έχουν ήδη εισπραχθεί.
Αλλά η κυβέρνηση μιλά και για τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο ευρώ πρόσθετα δημόσια έσοδα κάθε χρόνο από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Αυτά τα χρήματα πού πηγαίνουν;
Στα νοσοκομεία που χρειάζονται προσωπικό; Στα σχολεία που έχουν ανάγκη από υποδομές; Στους δρόμους που χρειάζονται συντήρηση; Στην καθημερινότητα του πολίτη που στενάζει από την ακρίβεια;
Βλέπει ο Έλληνας φορολογούμενος ουσιαστική βελτίωση στη ζωή του ανάλογη με αυτά που ανακοινώνει το κράτος ότι εξασφαλίζει;
Δεν ξέρω. Ειλικρινά, δεν ξέρω.
Ξέρω, όμως, ότι η επιτυχία ενός κράτους δεν μετριέται μόνο από το πόσα χρήματα καταφέρνει να συγκεντρώσει. Μετριέται και από το τι επιστρέφει στην κοινωνία.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να γεμίζει το κρατικό πορτοφόλι. Είναι να αισθάνεται και ο πολίτης ότι κάτι αλλάζει προς το καλύτερο.
Και επειδή η κυβέρνηση μιλά συνεχώς για «νομιμότητα παντού», μήπως ήρθε η ώρα να μας παρουσιάσει με την ίδια ένταση και έναν αναλυτικό απολογισμό για το πού κατευθύνονται τα επιπλέον έσοδα;
Εγώ, πάντως, μια απλή ερώτηση κάνω: Το κράτος μαζεύει τα λεφτά. Η κοινωνία πότε θα δει το χρώμα τους;
