Η υπόθεση που απασχόλησε έντονα τη δημόσια σφαίρα τα προηγούμενα χρόνια έφτασε στην έκδοση της δικαστικής απόφασης, με ποινές τεσσάρων και τριών ετών φυλάκισης στους δύο κατηγορούμενους, οι οποίοι ωστόσο αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η Ιωάννα Τούνη έκανε λόγο για λύτρωση και δικαίωση, μετά από όσα έχει περάσει όλο αυτό το διάστημα.
Η συνέχεια, αυτή τη φορά, δόθηκε εκτός δικαστικής αίθουσας.
Το βράδυ της Παρασκευής, στο Barbarella της Θεσσαλονίκης, όπου ο Θοδωρής Φέρρης συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία τις εμφανίσεις του, η Ιωάννα Τούνη βρέθηκε μαζί με την παρέα της για να γιορτάσει την εξέλιξη της υπόθεσης. Ωστόσο, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η ίδια μέσα από story της, στο ίδιο κατάστημα και μάλιστα σε διπλανή παρέα βρισκόταν ο άνθρωπος που είχε τραβήξει το επίμαχο revenge porn βίντεο και καταδικάστηκε από το δικαστήριο.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η παρουσία του συγκεκριμένου προσώπου στον ίδιο χώρο δημιούργησε έντονη φόρτιση. Σύμφωνα με την ίδια, ζήτησε επανειλημμένα από τους υπεύθυνους του μαγαζιού να απομακρυνθεί από το διπλανό τραπέζι, κάτι που δεν συνέβη, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει η ίδια μαζί με την παρέα της.
Όμως εδώ χρειάζεται να μπει μια καθαρή γραμμή. Το Tsipas Blog ήταν εκεί και είδε το σκηνικό από κοντά. Και αυτό που οφείλει να ειπωθεί είναι πως το κατάστημα δεν φέρει ευθύνη για μια τέτοια προσωπική υπόθεση, ούτε είναι δουλειά του να πάρει θέση ή να λειτουργήσει ως κριτής ανάμεσα σε δύο πλευρές με τόσο βαρύ παρελθόν.
Ένα μαγαζί φιλοξενεί κόσμο. Δεν απονέμει δικαιοσύνη, δεν λύνει προσωπικές διαφορές και δεν μπορεί να καλείται να διαχειριστεί μια τόσο σύνθετη και φορτισμένη κατάσταση με όρους ηθικής επιβολής. Όσο δυσάρεστο κι αν ήταν αυτό για την Ιωάννα Τούνη, η απαίτηση να απομακρυνθεί κάποιος από τον χώρο επειδή η παρουσία του προκαλεί προσωπική οργή και φόρτιση, δεν είναι κάτι που μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε υποχρέωση του καταστήματος.
Η ανθρώπινη πλευρά της αντίδρασής της είναι απολύτως κατανοητή. Από εκεί και πέρα όμως, εδώ μιλάμε για μια προσωπική υπόθεση με πολύ βαρύ συναισθηματικό φορτίο. Δεν πρόκειται ούτε για δημόσιο κίνδυνο, ούτε για εθνικό ζήτημα, ώστε να ζητείται από ένα νυχτερινό μαγαζί να δώσει λύση εκεί όπου η ίδια η ζωή φέρνει, καμιά φορά, πολύ σκληρές και άβολες συναντήσεις.
