Νέα εσωκομματική φωτιά άναψε στο ΠΑΣΟΚ η απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να διαγράψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, σε μια κίνηση που όχι μόνο προκάλεσε σοκ, αλλά άνοιξε και νέο κύκλο αμφισβήτησης για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ηγεσία του κόμματος λίγο πριν το Συνέδριο.
Το στοιχείο, όμως, που δίνει πραγματικό πολιτικό βάρος στην υπόθεση, είναι η σκληρή και απόλυτα στοχευμένη απάντηση του ίδιου του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ο οποίος δεν περιορίστηκε σε μια τυπική αντίδραση, αλλά επέλεξε να χτυπήσει ευθέως την ηγεσία Ανδρουλάκη στον πυρήνα της.
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ : Η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου και το λάθος του Ανδρουλάκη – Όταν κόβεις μια φωνή που άκουγε και τη νύχ
Η φράση του ήταν ξεκάθαρη και με βαριά πολιτική σημασία:
«Η διαγραφή είναι το τελευταίο καταφύγιο μιας φοβικής ηγεσίας».
Μια ατάκα που από μόνη της αρκεί για να δείξει το μέγεθος της ρήξης, αλλά και να αποκαλύψει πώς ερμηνεύεται πλέον, ακόμη και μέσα στο κόμμα, η επιλογή Ανδρουλάκη: όχι ως πράξη δύναμης, αλλά ως κίνηση ανασφάλειας και εσωτερικού φόβου.
Ο βουλευτής Αρκαδίας ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους, λέγοντας πως μετά από 20 χρόνια συνεπούς πορείας στο ΠΑΣΟΚ και όντας από εκείνους που έμειναν στα δύσκολα, διαγράφηκε επειδή είπε μια αλήθεια που «γνωρίζουν όλοι», αλλά η ηγεσία αρνείται να αποδεχτεί.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ουσία της υπόθεσης.
Γιατί οι δηλώσεις του Οδυσσέα δεν είναι απλώς μια αντίδραση πικρίας. Είναι μια καθαρή πολιτική καταγγελία. Είναι η δημόσια κατηγορία ότι στο ΠΑΣΟΚ, υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη, η αλήθεια δεν αντέχεται, η διαφορετική φωνή τιμωρείται και η κριτική αντιμετωπίζεται ως εχθρική ενέργεια.
Και αυτό είναι που κάνει τη διαγραφή τόσο υψηλού ρίσκου για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.
Διότι αντί να κλείσει ένα εσωτερικό μέτωπο, κινδυνεύει να ενισχύσει την εντύπωση ότι ο Ανδρουλάκης φοβήθηκε τις εσωκομματικές ισορροπίες ενόψει Συνεδρίου και επέλεξε να στείλει μήνυμα πειθαρχίας προς κάθε κατεύθυνση.
Με άλλα λόγια, η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου μοιάζει περισσότερο με προληπτικό χτύπημα σε έναν ενοχλητικό εσωκομματικό πόλο, παρά με απόφαση πολιτικής αρχής.
Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι δηλώσεις του Οδυσσέα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, γιατί έρχονται να «κουμπώσουν» πάνω σε έναν ευρύτερο προβληματισμό που ήδη υπάρχει σε στελέχη του κόμματος: μήπως τελικά η ηγεσία Ανδρουλάκη δείχνει να δυσκολεύεται να διαχειριστεί την εσωτερική πίεση, τις χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις και την κριτική που δέχεται;
Ο Κωνσταντινόπουλος, με μία μόνο φράση, έβαλε στο τραπέζι όσα πολλοί συζητούν χαμηλόφωνα στο παρασκήνιο.
Ότι δηλαδή αυτή η διαγραφή δεν δείχνει αυτοπεποίθηση. Δείχνει φόβο.
Δεν δείχνει ηγετική άνεση. Δείχνει πολιτικό εκνευρισμό.
Και δεν εκπέμπει ενότητα. Εκπέμπει εσωστρέφεια.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος φρόντισε, με τις δηλώσεις του, να μετατρέψει τη διαγραφή του σε ευθεία πολιτική μομφή προς τον Νίκο Ανδρουλάκη. Και αυτό ίσως αποδειχθεί πολύ πιο βαρύ για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ από την ίδια τη διαγραφή.
