Οι αριθμοί της Εφορίας δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για πανηγυρισμούς. Από τη μία, τα δηλωμένα εισοδήματα αυξάνονται, τα φορολογικά έσοδα ανεβαίνουν και τα κρατικά ταμεία γεμίζουν. Από την άλλη, περισσότεροι από τους μισούς φορολογούμενους εμφανίζονται με ετήσιο ατομικό εισόδημα που δεν ξεπερνά τις 10.000 ευρώ.
Δηλαδή, λιγότερα από 833 ευρώ τον μήνα, αν το ποσό μοιραστεί σε δώδεκα μήνες. Και με αυτά πρέπει να βγουν ενοίκια, λογαριασμοί, σούπερ μάρκετ και όλες οι υπόλοιπες ανάγκες της καθημερινότητας.
Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ από τις φορολογικές δηλώσεις του 2025 αποτυπώνουν μια Ελλάδα με τεράστιες εισοδηματικές αποστάσεις.
Στη μία πλευρά, περίπου 4,77 εκατομμύρια φορολογούμενοι δηλώνουν έως 10.000 ευρώ. Στην άλλη, μόλις 1.233 εμφανίζουν ετήσια εισοδήματα που ξεπερνούν τις 900.000 ευρώ.
Και στη μέση; Μια κοινωνία που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια να πιέζει καθημερινά την τσέπη της.
Το συνολικό δηλωθέν εισόδημα έφτασε τα 115,93 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά σχεδόν 9,9 δισ. ευρώ σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Την ίδια ώρα, ο βεβαιωμένος φόρος ανέβηκε στα 13,87 δισ. ευρώ. Δηλαδή, 1,6 δισ. ευρώ περισσότερα για την Εφορία.
Και υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.
Περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι πιάστηκαν στα τεκμήρια. Δήλωσαν ένα εισόδημα, αλλά φορολογήθηκαν με βάση υψηλότερο, επειδή οι αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων οδήγησαν σε προσαύξηση του φορολογητέου εισοδήματός τους κατά συνολικά 3,88 δισ. ευρώ.
Ανάμεσά τους εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί και συνταξιούχοι.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.
Η χώρα εμφανίζει μεγαλύτερα εισοδήματα στα χαρτιά, το κράτος βεβαιώνει περισσότερους φόρους, αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ο μέσος πολίτης ζει καλύτερα.
Γιατί άλλο οι συνολικοί αριθμοί της οικονομίας και άλλο τι περισσεύει στο πορτοφόλι στο τέλος του μήνα.
Και κάτι ακόμη: Τα δηλωμένα εισοδήματα δεν αποτυπώνουν υποχρεωτικά ολόκληρη την πραγματική οικονομική κατάσταση κάθε νοικοκυριού. Ούτε σημαίνει ότι όποιος δηλώνει λίγα αποκρύπτει εισοδήματα.
Το μεγάλο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο πόσα περισσότερα εισπράττει το κράτος. Είναι πόσα χρήματα μένουν τελικά στον πολίτη για να ζήσει.
Γιατί η οικονομία δεν κρίνεται μόνο από τα δισεκατομμύρια των φορολογικών δηλώσεων.
Κρίνεται και στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο ενοίκιο που πρέπει να πληρωθεί.
Και εκεί, δυστυχώς, οι αριθμοί της ανάπτυξης δεν πληρώνουν τους λογαριασμούς.
