Είναι γνωστό ότι το χρήμα και η δόξα αλλάζουν τον άνθρωπο. Το καταλαβαίνω. Σε ανεβάζουν, σου φτιάχνουν άλλο τρόπο ζωής, άλλη εικόνα για τον εαυτό σου.
Άλλο όμως να αλλάζεις… κι άλλο να μεταμορφώνεσαι.
Κι εσύ, φίλε μου, μεταμορφώθηκες. Σε γνώρισα πριν από καμιά δεκαετία. Ένα παιδί ταπεινό, αληθινό, που χαιρετούσε τον κόσμο, που τραγουδούσε με την ψυχή του.
Και τότε — μην το ξεχνάς — κάποιος σε πίστεψε.
Ένας από τους πιο γνωστούς νυχτερινούς παράγοντες σε πήρε από το χέρι και σε έβαλε εκεί που είσαι σήμερα.
Του χρωστάς πολλά. Ίσως… του χρωστάς όλα. Τότε, ήσουν “το παιδί της διπλανής πόρτας”.
Τώρα… μετράς μόνο νούμερα.
Τα views, τα sold out, τα λεφτά. Μόνο αυτά.
Και το αποκορύφωμα; Να ζητάς 100.000 ευρώ για να κάνεις κάτι, που όχι απλώς δεν έπρεπε να το χρεώσεις, αλλά έπρεπε να το κάνεις τσάμπα, από ευγνωμοσύνη. Για την ιστορία. Για τη σχέση. Για την αξιοπρέπεια.
Δηλαδή, κάπου όπα.
Ντροπή, αδερφέ.
Πάρε μια ανάσα και θυμήσου ποιος ήσουν. Ποιοι σε στήριξαν. Ποιοι σε σήκωσαν όταν δεν ήσουν καν στο χάρτη. Δεν είναι όλα business. Δεν μετριούνται όλα σε χρήματα.
Και κάτι τελευταίο — ξέρω ότι διαβάζεις. Τσίπα. Πάρ’ το αλλιώς. Γιατί άμα χάσεις τον εαυτό σου, κανένα εκατομμύριο δεν σε ξανακάνει άνθρωπο.
