Το 2025 φεύγει χωρίς τυμπανοκρουσίες. Δεν ήταν από εκείνες τις χρονιές που μπαίνουν εύκολα σε απολογισμούς ούτε χωρούν σε αισιόδοξες αναγνώσεις. Ήταν μια χρονιά σκληρή, με ένταση, παρατεταμένες συγκρούσεις και εξελίξεις που συχνά προηγήθηκαν των ανακοινώσεων και ακολούθησαν τις αποφάσεις που είχαν ήδη ληφθεί αλλού.
Πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τις επίσημες δηλώσεις, το 2025 κατέγραψε απώλειες —προσωπικές, συλλογικές, θεσμικές— αλλά και κινήσεις στον επιστημονικό χώρο που πέρασαν πιο χαμηλά, αν και θα αποδειχθούν καθοριστικές στο μέλλον.
Το βασικό, ωστόσο, δεν ήταν τα γεγονότα καθαυτά. Ήταν η συνειδητοποίηση ότι οι παλιές βεβαιότητες δεν λειτουργούν πια ούτε ως άλλοθι ούτε ως οδηγός. Οι ισορροπίες μετατοπίστηκαν, τα κέντρα αποφάσεων πολλαπλασιάστηκαν και ο κόσμος μπήκε οριστικά σε μια φάση όπου τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο.
Ο πολυπολικός κόσμος δεν ανακοινώθηκε επισήμως· απλώς εγκαταστάθηκε. Σε έναν κόσμο «ράβε ξήλωνε», χιλιομπαλωμένο και διαρκώς μεταβαλλόμενο, καλούμαστε να κινηθούμε χωρίς χάρτη, αλλά με ανοιχτά μάτια.
Το «Tsipas Blog» εύχεται για το 2026 αντοχή στους κραδασμούς, καθαρό μυαλό και ανθρώπινη εγγύτητα. Με χαμόγελο, όσο αντέχει. Με αισιοδοξία, όσο χρειάζεται. Και με συντροφικότητα, γιατί αλλιώς δεν βγαίνει.
