Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό, μέσα από το Tsipas Blog, πως ο Γιάννης Κούστας αγόρασε το ιστορικό Αθηνών Αρένα από τον Γιάννη Παπαλέκα, η νύχτα άρχισε να κινείται.
Και όχι άδικα.
Μιλάμε για μία αγορά που, σύμφωνα με όσα έχουν κυκλοφορήσει, έφτασε τα 24 εκατομμύρια ευρώ. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Γιατί πάνω σε αυτά, έρχονται να προστεθούν ακόμη 5 με 6 εκατομμύρια ευρώ για την ολική ανακαίνιση και αναμόρφωση του χώρου.
Με απλά λόγια, μιλάμε για ένα project που συνολικά αγγίζει τα 30 εκατομμύρια ευρώ.
Ένα project που δεν θυμίζει κλασικό νυχτερινό μαγαζί.
Θυμίζει υπερπαραγωγή.
Και κάπου εκεί άρχισε το πραγματικό ενδιαφέρον της αγοράς.
Από τη στιγμή που ακούστηκε πως ο Γιάννης Κούστας μπαίνει τόσο δυνατά στο Αθηνών Αρένα, άρχισαν να κινητοποιούνται άνθρωποι από κάθε πόστο της νύχτας.
Σερβιτόροι.
Λουλουδάδες.
Υποδοχή.
Μετρ.
Ποτηράδες.
Παρκαδόροι.
Άνθρωποι που ξέρουν καλά πώς λειτουργούν αυτά τα μαγαζιά και καταλαβαίνουν πότε ένα project μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.
Και ο λόγος ήταν συγκεκριμένος.
Στην αγορά άρχισε να ακούγεται πως τα μεροκάματα που σκοπεύει να δώσει ο Γιάννης Κώστας είναι μεγάλα.
Πολύ μεγάλα.
Μεροκάματα που σήμερα δύσκολα δίνουν άλλα μαγαζιά.
Όχι απαραίτητα επειδή δεν θέλουν.
Αλλά επειδή δεν μπορούν.
Η σημερινή πραγματικότητα της νύχτας είναι σκληρή. Τα κόστη έχουν ανέβει, τα έξοδα πιέζουν, ο κόσμος μετράει περισσότερο τα χρήματά του και οι επιχειρηματίες παλεύουν να κρατήσουν ισορροπίες.
Ο Γιάννης Κούστας, όμως, δεν μπαίνει σε αυτή την ιστορία σαν ένας κλασικός παράγοντας της νύχτας.
Δεν περιμένει από τα μπουζούκια για να ζήσει.
Δεν περιμένει από το Αθηνών Αρένα για να λύσει το οικονομικό του πρόβλημα.
Το έχει λύσει εδώ και χρόνια.
Μιλάμε για έναν άνθρωπο που συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εφοπλιστές του κόσμου. Έναν άνθρωπο με τεράστια οικονομική επιφάνεια, που βλέπει το συγκεκριμένο project περισσότερο σαν κέφι, σαν πρόκληση, σαν προσωπική υπόθεση.
Και φυσικά, υπάρχει και η Άννα Βίσση.
Η κουμπάρα του.
Η μεγάλη μαρκίζα.
Το πρόσωπο πάνω στο οποίο στήνεται όλη αυτή η ιστορία.
Ο Γιάννης Κώστας δεν μπαίνει στο Αθηνών Αρένα για να κάνει απλώς ακόμη ένα μαγαζί. Μπαίνει για να φτιάξει κάτι μεγάλο, κάτι επιβλητικό, κάτι που θα συζητηθεί.
Και όταν η αγορά κατάλαβε πως εκεί τα μεροκάματα μπορεί να είναι διαφορετικά από τα συνηθισμένα, άρχισε το τρέξιμο.
Άνθρωποι του χώρου προσπάθησαν να βρουν τρόπο να πλησιάσουν.
Έβαλαν γνωστούς.
Έψαξαν επαφές.
Ρώτησαν από εδώ, ρώτησαν από εκεί.
Όλοι με την ίδια σκέψη:
Πώς θα χτυπήσουν την πόρτα του Γιάννη Κώστα.
Γιατί στη νύχτα, το καλό μεροκάματο πάντα ακούγεται.
Και όταν ακούγεται, δεν περνάει απαρατήρητο.
Ειδικά σε μια εποχή που πολλοί εργαζόμενοι του χώρου αισθάνονται πως δουλεύουν πολύ, πιέζονται πολύ και αμείβονται λιγότερο από όσο θα έπρεπε.
Το Αθηνών Αρένα, λοιπόν, πριν ακόμη ανοίξει, έχει ήδη γίνει θέμα συζήτησης.
Όχι μόνο για την Άννα Βίσση.
Όχι μόνο για την υπερπαραγωγή που ετοιμάζεται.
Αλλά και για τα μεροκάματα που ακούγεται πως θα δώσει.
Και αυτό στη νύχτα σημαίνει πολλά.
Γιατί πολλές φορές, πριν γεμίσουν τα τραπέζια, πριν ανάψουν τα φώτα και πριν βγει η πρώτη νότα, η επιτυχία ενός μαγαζιού αρχίζει από κάτι πολύ απλό:
Από το ποιοι θέλουν να δουλέψουν εκεί.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
