Υπάρχουν δηλώσεις που γίνονται για να προκαλέσουν.
Υπάρχουν δηλώσεις που γίνονται για να συζητηθούν.
Και υπάρχουν δηλώσεις που, σε μια εποχή που ο κόσμος δυσκολεύεται να πληρώσει ρεύμα, ενοίκιο, σούπερ μάρκετ και βασικές ανάγκες, ακούγονται τουλάχιστον προκλητικές.
Η Super Κική, μιλώντας για τη σχέση της με τα χρήματα, αποκάλυψε πως ξοδεύει πάνω από 10.000 ευρώ τον μήνα, φτάνοντας όπως είπε ακόμη και τα 20.000 ή 30.000 ευρώ, ανάλογα με το τι θα αγοράσει ή πού θα ταξιδέψει.
Και εδώ αρχίζει το θέμα.
Γιατί όταν ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα, όταν οικογένειες κόβουν από παντού για να βγει ο λογαριασμός, όταν νέοι άνθρωποι δουλεύουν δύο δουλειές και πάλι δεν τους φτάνουν, τέτοιες δηλώσεις δεν περνούν απαρατήρητες.
Δεν είναι θέμα ζήλιας.
Είναι θέμα μέτρου.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να βγάζει χρήματα και να τα ξοδεύει όπως θέλει. Όμως όταν αυτό γίνεται δημόσια αφήγηση, με ποσά που για τους περισσότερους μοιάζουν εξωπραγματικά, τότε μπαίνει και το ζήτημα της κοινωνικής ευαισθησίας.
Γιατί άλλο να λες «δουλεύω, βγάζω, ξοδεύω».
Και άλλο να παρουσιάζεται ως φυσιολογικό ένας μηνιαίος τρόπος ζωής των 20.000 και 30.000 ευρώ, την ώρα που η πραγματική Ελλάδα ζορίζεται.
Η εποχή δεν σηκώνει εύκολα τέτοιες δηλώσεις.
Όχι γιατί απαγορεύεται η επιτυχία.
Αλλά γιατί η πρόκληση, ειδικά όταν ντύνεται με άνεση και υπερβολή, χτυπάει άσχημα σε μια κοινωνία που παλεύει καθημερινά για τα βασικά.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
