Στη Γαλλία, οι πολίτες βγαίνουν ξανά στους δρόμους. Φωνάζουν για την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς, τις περικοπές και τις οικονομικές προτεραιότητες της κυβέρνησής τους.
Στην Ελλάδα; Άλλη εικόνα.
Ο κόσμος κάθεται στον καναπέ, ανοίγει την τηλεόραση και παρακολουθεί το επόμενο επεισόδιο από το σίριαλ των συλλήψεων, της φοροδιαφυγής και των επιχειρηματιών που οδηγούνται στη Δικαιοσύνη.
Χθες η Αθήνα. Σήμερα η Θεσσαλονίκη. Αύριο ποιος ξέρει πού.
Και κάπως έτσι, η δημόσια συζήτηση έχει γεμίσει με εκατομμύρια ευρώ, εγκληματικές οργανώσεις, χειροπέδες, ΑΦΜ και γνωστά ονόματα της νυχτερινής διασκέδασης.
Λες και το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι ποιος επιχειρηματίας της νύχτας χρωστάει στην Εφορία.
Να ελεγχθούν όλοι. Να πληρώσει όποιος χρωστάει. Να λογοδοτήσει όποιος παρανόμησε. Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου.
Αλλά υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, που δεν χωράει τόσο εύκολα στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Ο μισθωτός που μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα. Ο συνταξιούχος που κοιτάζει δύο φορές την τιμή στο σούπερ μάρκετ. Ο επαγγελματίας που παλεύει να κρατήσει ανοιχτό το μαγαζί του. Η οικογένεια που πληρώνει ενοίκιο, ρεύμα, τρόφιμα και στο τέλος δεν της μένει τίποτα.
Αυτοί δεν έχουν τηλεοπτικό σίριαλ. Έχουν λογαριασμούς.
Και το χειρότερο; Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, κινδυνεύει να περάσει στην κοινωνία η εντύπωση ότι όποιος δραστηριοποιείται στη νύχτα είναι απατεώνας. Ότι πίσω από κάθε νυχτερινό μαγαζί κρύβεται μια παρανομία.
Μια τεράστια αδικία για τους εκατοντάδες επιχειρηματίες που δουλεύουν νόμιμα, πληρώνουν προσωπικό, φόρους και εισφορές και προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια αγορά που πιέζεται από παντού.
Η φοροδιαφυγή είναι σοβαρό ζήτημα. Αλλά σοβαρό ζήτημα είναι και η ακρίβεια που τσακίζει καθημερινά την κοινωνία.
Στη Γαλλία διαδηλώνουν για το πώς θα ζήσουν καλύτερα. Στην Ελλάδα συζητάμε ασταμάτητα για το ποιος θα συλληφθεί αύριο.
Και όσο η καθημερινότητα γίνεται ακριβότερη, όσο οι μισθοί δεν φτάνουν και όσο οι μικρές επιχειρήσεις στενάζουν, τόσο μεγαλύτερη ανάγκη υπάρχει να επιστρέψει η συζήτηση στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να μάθουμε ποιος χρωστάει εκατομμύρια στο κράτος.
Είναι να απαντήσει κάποιος πώς θα βγάλει τον μήνα εκείνος που δεν χρωστάει σε κανέναν, δουλεύει κάθε μέρα και πάλι δεν του φτάνουν τα λεφτά.
