μάτων, μεγάλη συνεργασία με το Λικούντ ή πλήρες ναυάγιο και νέες εκλογές.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι άλλο.
Όσο οι υπόλοιποι διαπραγματεύονται, ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός. Ο χρόνος κυλάει και λειτουργεί διαφορετικά για τον καθένα. Ο Αϊζενκοτ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να ενώσει δυνάμεις που διαφωνούν σχεδόν στα πάντα. Ο Νετανιάχου χρειάζεται απλώς να παραμείνει μέσα στο παιχνίδι.
Και κάπως έτσι, σε μια χώρα με ανοιχτά μέτωπα στη Γάζα, στον Λίβανο και με το Ιράν, η πολιτική μάχη μετατρέπεται σε μια σκληρή αναμέτρηση επιβίωσης.
Γιατί το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος έχει τους περισσότερους βουλευτές. Είναι ποιος μπορεί να κυβερνήσει. Και κυρίως, ποιος θα αναγκαστεί τελικά να σηκωθεί από την καρέκλα.
