Βαρύ πένθος έχει σκορπίσει στην Πάτρα η είδηση του θανάτου του Γιάννη Πανίτσα, αγαπημένου τραγουδιστή της τοπικής μουσικής σκηνής, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 55 ετών.
Ο εκλιπών νοσηλευόταν εδώ και αρκετές μέρες στο νοσοκομείο “Άγιος Ανδρέας”, δίνοντας μάχη για τη ζωή του, ύστερα από σοβαρό πρόβλημα υγείας και εγκεφαλική αιμορραγία που υπέστη. Δυστυχώς, η μάχη αυτή αποδείχθηκε άνιση.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε μουδιάσμα και θλίψη στην τοπική κοινωνία. Δεν ήταν απλώς ένας τραγουδιστής. Ήταν παρουσία γνώριμη, αγαπημένη, βαθιά δεμένη με τη νυχτερινή ζωή και τον παλμό της Πάτρας.
Ένας άνθρωπος με “καρδιά μικρού παιδιού”
Ο Γιάννης Πανίτσας αγαπήθηκε όχι μόνο για το ταλέντο του, αλλά κυρίως για τον χαρακτήρα του. Για τη ζεστασιά, την απλότητα, την ανθρωπιά του. Ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονταν πολλά λόγια για να σε κερδίσουν.
Όσοι τον γνώριζαν από κοντά, λένε ότι είχε καρδιά μικρού παιδιού και πως, αθόρυβα, είχε σταθεί δίπλα σε πολύ κόσμο – με πράξεις, όχι με λόγια.
«Ο Γιάννης δεν χάλασε ποτέ κανενός την καρδιά. Ήταν πάντα εκεί, με ένα χαμόγελο και μια καλή κουβέντα. Ήταν από τους λίγους», λέει φίλος του στο ΤΣΙΠΑΣ ΜΠΛΟΚ.
Η απώλεια της μητέρας του – Ένας πόνος που δεν ξεπέρασε ποτέ
Τον Αύγουστο του 2023, ο Γιάννης είχε βιώσει έναν ακόμη μεγάλο πόνο: την απώλεια της πολυαγαπημένης του μητέρας, Ελένης.
Όπως λένε οι κοντινοί του άνθρωποι, αυτό το γεγονός τον συντάραξε. Έκτοτε, ήταν πιο σιωπηλός, πιο σκεφτικός. Η απουσία της ήταν πληγή που δεν έκλεισε ποτέ.
Το τελευταίο «αντίο» και η σιωπή στα μικρόφωνα
Η απουσία του Γιάννη Πανίτσα αφήνει μεγάλο κενό στη μουσική σκηνή της Πάτρας. Ένα μικρόφωνο σιγεί, μια φωνή αγαπημένη σβήνει. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του, όσοι τον άκουσαν να τραγουδά, όσοι πέρασαν βραδιές μαζί του, τον αποχαιρετούν με σπαραγμό και συγκίνηση.
Την Κυριακή το ύστατο χαίρε – Στα Λουσικά η κηδεία
Η κηδεία του Γιάννη Πανίτσα θα τελεστεί την Κυριακή, στις 12:00 το μεσημέρι, στα Λουσικά Αχαΐας, τόπο καταγωγής του.
Εκεί όπου φίλοι, συγγενείς και όσοι τον αγάπησαν, θα τον συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία – με δάκρυα, τραγούδια και προσευχές.
ΥΓ. «Γιάννη μου, σε ευχαριστώ για όλα. Ξέρεις εσύ…»
