H κουβέντα για τον πόλεμο στην Ουκρανία μπήκε πάλι σε πολύ επικίνδυνο μονοπάτι. Όχι με μισόλογα. Όχι με διπλωματικές ασάφειες. Αλλά με ευθείες προειδοποιήσεις από τη Μόσχα προς την Ουάσινγκτον.
Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του Donald Trump στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να συμβάλουν στην προστασία ή ακόμη και στο κλείσιμο του εναέριου χώρου της Ουκρανίας, στο πλαίσιο μελλοντικών εγγυήσεων ασφαλείας προς το Κίεβο.
Και εκεί η Ρωσία σήκωσε κόκκινη σημαία.
Ο Vladimir Dzhabarov, πρώτος αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ήταν ξεκάθαρος: αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να κλείσουν τον εναέριο χώρο πάνω από την Ουκρανία, για τη Μόσχα αυτό δεν θα είναι «προστασία». Θα είναι άμεση εμπλοκή στον πόλεμο.
Με απλά λόγια, η ρωσική ανάγνωση είναι η εξής: άλλο να στέλνεις όπλα, άλλο να μπαίνεις στον ουρανό της Ουκρανίας και να αναχαιτίζεις ρωσικά μέσα. Εκεί, σύμφωνα με τους Ρώσους, αλλάζει επίπεδο όλη η σύγκρουση.
Και δεν μιλάμε για μικρή κλιμάκωση. Μιλάμε για το σημείο όπου ο πόλεμος της Ουκρανίας μπορεί να πάψει να είναι μόνο Ρωσία–Ουκρανία και να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο: Ρωσία απέναντι στις ΗΠΑ και, κατ’ επέκταση, απέναντι στο ΝΑΤΟ.
Το ίδιο μήνυμα έρχεται την ώρα που ο Marco Rubio μιλά για ενίσχυση της δυνατότητας της Ουκρανίας να χτυπά βαθύτερα μέσα στη Ρωσία, ενώ ο Dmitry Peskov έχει ήδη ανεβάσει τον τόνο, λέγοντας πως η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» έχει μετατραπεί πλέον σε πόλεμο πλήρους κλίμακας, λόγω της δυτικής εμπλοκής.
Εδώ είναι το πραγματικό θέμα.
Δεν είναι μόνο τι λέει ο Trump. Είναι τι ακούει η Μόσχα. Και η Μόσχα ακούει ότι οι ΗΠΑ πλησιάζουν όλο και περισσότερο σε ρόλο άμεσου παίκτη.
Το κλείσιμο του εναέριου χώρου δεν είναι απλή τεχνική απόφαση. Δεν είναι κουμπί σε αίθουσα επιχειρήσεων. Σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να επιβάλει αυτό το κλείσιμο. Και για να το επιβάλει, πρέπει να είναι έτοιμος να χτυπήσει ρωσικά αεροσκάφη, drones ή πυραύλους.
Εκεί βρίσκεται η βόμβα.
Γι’ αυτό και το ΝΑΤΟ απέφευγε σταθερά αυτό το σενάριο από το 2022. Όχι επειδή δεν ήθελε να βοηθήσει το Κίεβο, αλλά επειδή όλοι γνώριζαν πως μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε απευθείας σύγκρουση με τη Ρωσία.
Τώρα, όμως, η κουβέντα επιστρέφει. Και επιστρέφει σε ένα περιβάλλον πολύ πιο φορτισμένο. Με περισσότερα όπλα, περισσότερες επιθέσεις, περισσότερα drones, περισσότερες απειλές και λιγότερη εμπιστοσύνη ανάμεσα στις πλευρές.
Κάπως έτσι, το λεγόμενο «πνεύμα αποκλιμάκωσης» μοιάζει να τελειώνει πριν καν προλάβει να σταθεί όρθιο.
Γιατί όταν η μία πλευρά μιλά για αεροπορική ασπίδα και η άλλη πλευρά απαντά ότι αυτό σημαίνει πόλεμο με στρατηγικά όπλα, τότε δεν βρισκόμαστε πια σε απλή διπλωματική ένταση.
Βρισκόμαστε σε παιχνίδι με φωτιά.
Και το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Ουκρανία θα πάρει κι άλλα όπλα. Το ερώτημα είναι αν κάποια στιγμή οι ΗΠΑ θα περάσουν τη γραμμή από την υποστήριξη στην άμεση εμπλοκή.
Γιατί τότε ο πόλεμος δεν θα μετριέται πια μόνο σε μέτωπα.
Θα μετριέται σε παγκόσμιο ρίσκο.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
