Δεν χρειάζεται να φωνάζεις για να κάνεις τη διαφορά. Μερικές φορές αρκεί να ξέρεις ποιος μαθητής χρειάζεται ένα κολατσιό και να φροντίζεις να το έχει, χωρίς να τον κάνεις να νιώσει άβολα.
Αυτό κάνει εδώ και οκτώ χρόνια ο Δημήτρης Παπαδόπουλος στην Πτολεμαΐδα. Ο φούρναρης που μεγάλωσε μέσα στη δουλειά, από έξι ετών, έχει βάλει στην καθημερινότητά του κάτι που δεν γράφεται στον κατάλογο του μαγαζιού: τη στήριξη παιδιών και οικογενειών που δυσκολεύονται.
Με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, φροντίζει να φτάνουν γεύματα σε μαθητές που τα χρειάζονται. Η προσφορά γίνεται διακριτικά, με τρόπο που προστατεύει τα παιδιά και την αξιοπρέπειά τους. Χωρίς ανακοινώσεις, χωρίς να ζητά ανταπόδοση.
Η δράση του δεν περιορίζεται στα σχολεία. Εδώ και χρόνια στηρίζει συλλόγους, ενορίες και εκκλησίες της περιοχής, προσφέροντας όπου υπάρχει ανάγκη. Και όταν τον ρωτούν γιατί το κάνει, η απάντησή του είναι απλή: «Ποτέ κανείς δεν έγινε φτωχός δίνοντας».
Στην εποχή που όλα μετριούνται σε προβολές και εντυπώσεις, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος επιλέγει να κάνει τη δουλειά του αθόρυβα. Ένας φούρνος, μερικά γεύματα και οκτώ χρόνια σταθερής παρουσίας. Για κάποια παιδιά, αυτή η προσφορά μπορεί να κάνει τη μέρα τους λίγο πιο εύκολη.
