Η νέα κυβέρνηση της Ουγγαρίας αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο με ταχύτητα.
Ο Péter Magyar, μετά το τέλος της 16χρονης εποχής του Viktor Orbán, θέλει μια Ουγγαρία πολύ πιο κοντά στις Βρυξέλλες και πολύ πιο μακριά από τη Μόσχα.
Μόνο που οι διεθνείς σχέσεις δεν είναι διακόπτης. Και ειδικά όταν μιλάμε για ενέργεια, δεν μπορείς να κλείσεις σήμερα μία πόρτα και αύριο το πρωί να θεωρείς ότι βρήκες τα ίδια προϊόντα, στις ίδιες ποσότητες και κυρίως στις ίδιες τιμές.
Εκεί βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα — και ταυτόχρονα το μεγάλο ρίσκο — του Magyar.
Ο Orbán είχε καταλάβει κάτι πολύ απλό
Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί πολιτικά με τον Viktor Orbán.
Στην ενεργειακή πολιτική του, όμως, υπήρχε μία πολύ συγκεκριμένη λογική: πρώτα το συμφέρον της ουγγρικής οικονομίας.
Η Ρωσία μπορούσε να προσφέρει στην Ουγγαρία τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου και η Βουδαπέστη επέλεξε να αξιοποιήσει αυτή τη σχέση αντί να την εγκαταλείψει για να ακολουθήσει τη γραμμή των Βρυξελλών.
Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί επί χρόνια μια βαθιά ενεργειακή σύνδεση των δύο χωρών.
Και τα μεγέθη δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας.
Ακόμη και το 2024 περισσότερο από το 80% του αργού πετρελαίου που κατανάλωνε η Ουγγαρία ήταν ρωσικής προέλευσης, ενώ στο φυσικό αέριο το ποσοστό ξεπερνούσε το 70%.
Αυτή λοιπόν δεν είναι μια εμπορική σχέση που αντικαθίσταται από τη μία ημέρα στην άλλη.
Είναι κομμάτι της ίδιας της λειτουργίας της ουγγρικής οικονομίας.
Η Ρωσία τώρα απαντά
Και ήδη έρχεται η πρώτη σοβαρή προειδοποίηση.
Η νέα ουγγρική κυβέρνηση χαρακτήρισε τη Ρωσία απειλή για την ασφάλεια της χώρας, σηματοδοτώντας μια ιστορική αλλαγή σε σχέση με την εποχή Orbán.
Η αντίδραση από τη Μόσχα ήταν άμεση, με Ρώσο βουλευτή να προειδοποιεί ακόμη και για ενδεχόμενες συνέπειες στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ουγγαρίας.
Ξαφνικά λοιπόν αυτό που μέχρι χθες αποτελούσε στρατηγική σχέση μετατρέπεται σε πιθανό μέτωπο.
Και αυτό ακριβώς είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο Magyar:
Για ποιο λόγο η Ουγγαρία πρέπει να μετατρέψει έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς προμηθευτές της σε αντίπαλο πριν εξασφαλίσει ότι μπορεί να τον αντικαταστήσει χωρίς να πληρώσει βαρύ οικονομικό τίμημα;
Οι Βρυξέλλες θέλουν απεξάρτηση – Ο Ούγγρος όμως θέλει φθηνή ενέργεια
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πάρει την απόφασή της.
Η κατεύθυνση είναι πλήρης απεξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια.
Αυτή όμως είναι η ευρωπαϊκή γεωπολιτική στρατηγική.
Ο Magyar κυβερνά την Ουγγαρία.
Και ο Ούγγρος πολίτης στο τέλος δεν θα κρίνει την κυβέρνησή του από το πόσο ικανοποιημένες είναι οι Βρυξέλλες.
Θα την κρίνει από την οικονομία.
Από τον λογαριασμό του ρεύματος.
Από τη βενζίνη.
Από το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων.
Από τις τιμές στο σούπερ μάρκετ.
Από το πόσα χρήματα του περισσεύουν στο τέλος του μήνα.
Και εάν η απομάκρυνση από τη Ρωσία σημαίνει ακριβότερη ενέργεια, τότε η πολιτική συζήτηση στην Ουγγαρία μπορεί να αλλάξει πολύ γρηγορότερα από όσο υπολογίζει σήμερα η κυβέρνηση.
Και απέναντι βρίσκονται τα ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Magyar βρίσκεται πολύ κοντά στο να ξεκλειδώσει δισεκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκών πόρων που είχαν παγώσει επί Orbán.
Επισήμως, φυσικά, τα χρήματα αυτά συνδέονται με συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις για τη διαφθορά, τη διαφάνεια, τη δικαστική ανεξαρτησία και το κράτος δικαίου.
Η πολιτική εικόνα όμως είναι αναπόφευκτη.
Η Ουγγαρία απομακρύνεται από τη Μόσχα, πλησιάζει τις Βρυξέλλες και ταυτόχρονα ανοίγει ξανά η στρόφιγγα των ευρωπαϊκών δισεκατομμυρίων.
Και αυτό θα αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά όπλα των αντιπάλων του Magyar.
Το Paks II δείχνει πόσο βαθιά είναι η σχέση
Υπάρχει και κάτι ακόμη μεγαλύτερο.
Το Paks II.
Η επέκταση του πυρηνικού σταθμού, σε συνεργασία με τη ρωσική Rosatom, σχεδιάστηκε για να αποτελέσει έναν από τους βασικούς πυλώνες της ενεργειακής ασφάλειας της Ουγγαρίας για τις επόμενες δεκαετίες.
Τώρα και αυτό βρίσκεται υπό επανεξέταση.
Ο Magyar αμφισβητεί ένα project στο οποίο έχουν ήδη επενδυθεί τεράστια ποσά και το οποίο συνδέεται με τη μακροχρόνια ηλεκτροπαραγωγή της χώρας.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Άλλο πράγμα είναι να διορθώνεις μια κακή συμφωνία και άλλο να ξηλώνεις ολόκληρη ενεργειακή στρατηγική επειδή άλλαξε η κυβέρνηση.
Στο τέλος μπορεί να δικαιωθεί πολιτικά ο Orbán
Ο Orbán κατηγορήθηκε επί χρόνια επειδή δεν ακολούθησε τη σκληρή ευρωπαϊκή γραμμή απέναντι στη Ρωσία.
Ο ίδιος απαντούσε ότι δεν κυβερνά για να ικανοποιεί τις Βρυξέλλες αλλά για να προστατεύει τα συμφέροντα της Ουγγαρίας.
Τώρα αυτή η θεωρία θα δοκιμαστεί στην πράξη.
Ο Magyar έχει κάθε δικαίωμα να αλλάξει τη γεωπολιτική πορεία της χώρας.
Θα πρέπει όμως να αποδείξει ότι η νέα πορεία είναι καλύτερη και για την τσέπη του πολίτη.
Γιατί αν η Ουγγαρία γίνει περισσότερο «ευρωπαϊκή», αλλά ταυτόχρονα ακριβότερη, εάν χαθεί η πρόσβαση στη ρωσική ενέργεια χωρίς ισοδύναμη οικονομικά αντικατάσταση και εάν ο λογαριασμός περάσει τελικά στα νοικοκυριά, τότε η σύγκριση θα είναι αναπόφευκτη.
Και κάπου εκεί ο Orbán μπορεί να πετύχει κάτι που σήμερα μοιάζει παράδοξο.
Να αρχίσει να κερδίζει ξανά πολιτικά χωρίς να βρίσκεται καν στην κυβέρνηση.
Γιατί οι κυβερνήσεις αλλάζουν, οι γεωπολιτικές συμμαχίες αλλάζουν και οι σχέσεις μεταξύ κρατών αλλάζουν.
Ο λογαριασμός όμως φτάνει πάντα στον ίδιο άνθρωπο.
Στον πολίτη.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
