Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς τη Φενέρ.
Την διάβασε.
Την χτύπησε εκεί που πονούσε. Στο ξεκίνημα. Στο μυαλό. Στην πνευματική προετοιμασία.
Ο Μπαρτζώκας νίκησε τον Σάρας στη μάχη των πάγκων. Είχε δει ότι η τουρκική ομάδα μπαίνει άσχημα στα παιχνίδια της και ο Ολυμπιακός μπήκε για να την πνίξει.
12-0 στην πρώτη περίοδο.
11-0 στη δεύτερη.
11-0 στην τρίτη.
Δεν ήταν σύμπτωση. Ήταν σχέδιο.
Η Φενέρ στα πρώτα 15 λεπτά είχε 1/10 τρίποντα και 7 λάθη. Ο Ολυμπιακός της έκλεισε τα drives, της έδωσε τα σουτ που ήθελε να δώσει και έβγαλε εκτός αγώνα τον Χόρτον-Τάκερ.
Κι όλα αυτά ενώ ο Σάσα, ο Μιλουτίνοφ και ο Φουρνιέ είχαν όλοι μαζί 1/9 σουτ και μόλις 3 πόντους. Με 5 ασίστ. Με μηδέν τρανζίσιον. Με μόλις 2 πόντους από τους σέντερ.
Κι όμως, ήταν μπροστά.
Αυτό λέει πολλά.
Ναι, έχασε διαφορές. Το 29-12 και το 44-24 μαζεύτηκαν. Αλλά σε τέτοιο επίπεδο, αυτό συμβαίνει. Το θέμα είναι τι κάνεις όταν έρχεται η αντίδραση.
Και ο Ολυμπιακός απάντησε.
Με μεγάλα τρίποντα Φουρνιέ και Βεζένκοφ για το 54-39. Με ψυχραιμία όταν η Φενέρ πήγε να επιστρέψει στο 56-49. Με Πίτερς MVP ουσιαστικά. Με Ντόρσεϊ δίπλα του. Με Σάσα καθοριστικό στην τρίτη περίοδο και σπουδαίο αμυντικά. Με Μιλουτίνοφ στα 13 ριμπάουντ.
Η Φενέρ πλήρωσε αυτό που κουβαλούσε όλη τη χρονιά: δεν είχε το μεγάλο πεντάρι.
Και τώρα;
Τώρα είναι η ώρα.
Ολυμπιακός – Ρεάλ στον τελικό.
Με 12.000 κόσμο. Με τη Ρεάλ χωρίς κανονικό πεντάρι. Με τον Γκαρούμπα να καλείται να καλύψει τρύπες. Με μια ομάδα που έχει φανέλα, έχει βάρος, έχει DNA, αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι άτρωτη.
Προσοχή όμως.
Η Ρεάλ ακόμα και πληγωμένη είναι Ρεάλ. Οι απουσίες συσπειρώνουν. Και τα 19 επιθετικά ριμπάουντ χωρίς κλασικό πεντάρι δείχνουν ότι δεν τη σκοτώνεις εύκολα.
Ο Ολυμπιακός πρέπει να τη διαβάσει ξανά. Να κυνηγήσει τα τρίποντα στις γωνίες. Να ελέγξει το ριμπάουντ. Να μην αφήσει το παιχνίδι να γίνει Βαλένθια.
Αλλά η ουσία είναι μία.
Αν υπάρχει στιγμή, είναι τώρα.
Η ευκαιρία είναι μπροστά του.
Και είναι χρυσή.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
