Η Ελλάδα κινείται πλέον μέσα σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό σκηνικό που αλλάζει συνεχώς. Οι παλιοί συσχετισμοί δεν είναι ίδιοι. Η Ευρώπη ψάχνει τον ρόλο της, η Αμερική κοιτάζει ξανά τα συμφέροντά της, η Ρωσία παραμένει μεγάλος παίκτης, η Μέση Ανατολή βράζει, η Κίνα μεγαλώνει την επιρροή της και η Τουρκία δεν σταματά να ανεβάζει τόνους.
Σε αυτή τη νέα παγκόσμια πραγματικότητα, η Ελλάδα έχει διαλέξει καράβι. Και είναι προφανές πως έχει ανέβει στο καράβι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Εκεί ποντάρει. Εκεί ακουμπά. Εκεί θεωρεί πως θα βρει πλάτες, στήριξη και στρατηγικό βάθος, ειδικά σε μια περίοδο που η Τουρκία κλιμακώνει τη ρητορική της στο Αιγαίο και επαναφέρει συνεχώς ζητήματα, διεκδικήσεις και το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Δίπλα σε αυτό υπάρχει και η Ευρώπη. Υπάρχει και η Γαλλία του Εμανουέλ Μακρόν, με την οποία η Αθήνα έχει χτίσει αμυντική σχέση, συμφωνίες, φρεγάτες και μηχανισμούς συνεργασίας. Υπάρχει το τηλέφωνο που σηκώνεται προς Παρίσι, Ουάσινγκτον, Τελ Αβίβ. Υπάρχει η εικόνα μιας Ελλάδας που θέλει να δείχνει ότι πλέον μιλά με όλους τους μεγάλους παίκτες.
Ναι, όλα αυτά είναι σημαντικά. Ναι, οι συμμαχίες μετράνε. Ναι, σε έναν κόσμο που αλλάζει, δεν μπορείς να είσαι μόνος σου.
Όμως υπάρχει και η άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα του σούπερ μάρκετ. Η Ελλάδα της βενζίνης. Η Ελλάδα του ενοικίου. Η Ελλάδα του λογαριασμού που έρχεται και σε πιάνει η ψυχή σου.
Γιατί όσο κι αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη θέλει να δείχνει ότι παίζει σε διεθνές επίπεδο, ότι μιλά με τον Ντόναλντ, τον Εμανουέλ, τον Νετανιάχου, ότι η Ελλάδα είναι σοβαρή, αξιόπιστη και μέσα στο παιχνίδι των μεγάλων, στο τέλος ο πολίτης θα ψηφίσει με βάση αυτό που ζει κάθε μέρα.
Και αυτό που ζει κάθε μέρα είναι η ακρίβεια.
Η ακρίβεια καλπάζει σαν Ferrari. Δεν περπατάει. Δεν ανεβαίνει αργά. Τρέχει. Και τρέχει με ταχύτητα που ο κόσμος δεν αντέχει άλλο.
Πας στο σούπερ μάρκετ με 100 ευρώ και φεύγεις με σακούλες που κάποτε θα έπαιρνες με τα μισά. Πας να βάλεις βενζίνη και σκέφτεσαι αν θα γεμίσεις ή αν θα βάλεις απλώς για να βγάλεις τη μέρα. Πας να νοικιάσεις σπίτι και ακούς τιμές Κολωνακίου ακόμη και σε περιοχές που κάποτε θεωρούνταν υποβαθμισμένες.
Ακρίβεια παντού. Στο ράφι. Στο ρεύμα. Στη μετακίνηση. Στο σπίτι. Στην καθημερινότητα. Στην ίδια τη ζωή.
Και αυτό είναι που θα μετρήσει στην κάλπη.
Όχι μόνο οι φρεγάτες. Όχι μόνο οι συμμαχίες. Όχι μόνο οι φωτογραφίες με τους μεγάλους παίκτες του πλανήτη. Όχι μόνο το αν η Ελλάδα έχει αναβαθμισμένο ρόλο στη γεωπολιτική σκακιέρα.
Ο κόσμος θα πάει στην κάλπη και θα θυμηθεί τι πλήρωσε. Τι δεν μπόρεσε να αγοράσει. Τι άφησε πίσω. Πόσο του κόστισε το νοίκι. Πόσο του κόστισε το σούπερ μάρκετ. Πόσο του κόστισε να ζήσει.
Και εκεί, όσο δυνατές κι αν είναι οι διεθνείς συμμαχίες, ο μεγάλος αντίπαλος της κυβέρνησης δεν θα είναι ούτε η Τουρκία, ούτε η Ρωσία, ούτε η Κίνα.
Θα είναι η ακρίβεια.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
