Η εικόνα των τελευταίων ωρών στην Τούμπα, με οπαδούς του ΠΑΟΚ να προχωρούν σε συμβολική κατάληψη των γραφείων της ΠΑΕ αντιδρώντας στην πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια, προκαλεί τουλάχιστον απορία.
Γιατί άλλο πράγμα η στενοχώρια. Άλλο η διαφωνία. Και άλλο να μηδενίζεις μια ολόκληρη εποχή επειδή η διοίκηση πήρε μία απόφαση που δεν σου αρέσει.
Και εδώ, κατά την άποψή μας, ένα κομμάτι του κόσμου του ΠΑΟΚ δείχνει αχάριστο απέναντι στον Ιβάν Σαββίδη.
Η μνήμη δεν μπορεί να ξεκινά από τον Κωνσταντέλια
Πριν από τα πανό, τις καταλήψεις και τις απαιτήσεις για εξηγήσεις, υπάρχει μια πολύ απλή ερώτηση:
Πού βρισκόταν ο ΠΑΟΚ πριν έρθει ο Ιβάν Σαββίδης και πού βρίσκεται σήμερα;
Ο Σαββίδης δεν παρέλαβε έναν ΠΑΟΚ οικονομικά πανίσχυρο, γεμάτο τίτλους και με τη δυνατότητα να κοιτάζει στα μάτια οποιονδήποτε στην Ελλάδα.
Έβαλε χρήματα. Πολλά χρήματα.
Πλήρωσε χρέη, χρηματοδότησε μεταγραφές και μεγάλα συμβόλαια, ανέβασε τον πήχη και μετέτρεψε ξανά τον ΠΑΟΚ σε πρωταγωνιστή. Ήρθαν πρωταθλήματα, Κύπελλα, ευρωπαϊκές πορείες και, κυρίως, άλλαξε η νοοτροπία ολόκληρου του οργανισμού.
Ο ΠΑΟΚ έμαθε ξανά να μπαίνει σε κάθε σεζόν με την απαίτηση να κερδίσει.
Αυτά δεν εξαφανίζονται επειδή φεύγει ένας ποδοσφαιριστής. Ακόμη κι αν αυτός είναι ο Κωνσταντέλιας.
Υπάρχει και μια πραγματικότητα που άλλαξε
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που δεν γίνεται να αγνοείται.
Ο κόσμος γύρω από τον Ιβάν Σαββίδη δεν είναι ίδιος με εκείνον πριν από πέντε ή δέκα χρόνια.
Ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας και οι κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αλλάξει δραματικά το οικονομικό και τραπεζικό περιβάλλον γύρω από τη Ρωσία. Και όταν μιλάμε για έναν επιχειρηματία του οποίου μεγάλο μέρος της επιχειρηματικής διαδρομής είναι συνδεδεμένο με τη συγκεκριμένη χώρα, δεν μπορούμε να κάνουμε ότι αυτή η πραγματικότητα δεν υπάρχει.
Δεν θα ισχυριστούμε κάτι που δεν μπορούμε να αποδείξουμε: ότι ο Σαββίδης έχει συγκεκριμένα κεφάλαια τα οποία επιχειρεί και αδυνατεί προσωπικά να μεταφέρει στην Ελλάδα.
Αυτό που μπορούμε όμως να πούμε είναι ότι οι συνθήκες χρηματοδότησης και μετακίνησης κεφαλαίων από τη Ρωσία προς την Ευρώπη δεν έχουν καμία σχέση με το παρελθόν.
Και αυτό είναι μια παράμετρος που πρέπει να μπαίνει στην εξίσωση.
Ο Κωνσταντέλιας είναι «σημαία». Αλλά ο ΠΑΟΚ πρέπει να συνεχίσει
Καταλαβαίνουμε απόλυτα το συναίσθημα.
Ο Κωνσταντέλιας είναι δικό τους παιδί. Βγήκε από τα σπλάχνα του συλλόγου, έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς και είναι ο ποδοσφαιριστής που κάθε ΠΑΟΚτσής θα ήθελε να βλέπει για χρόνια στην Τούμπα.
Όμως κάποια στιγμή το συναίσθημα συναντά την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα λέει ότι το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι και business.
Όταν για έναν ποδοσφαιριστή φτάνει μια πρόταση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από έναν ευρωπαϊκό κολοσσό όπως η Ντόρτμουντ, ο ιδιοκτήτης δεν έχει μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να εξετάσει τι σημαίνει αυτή η συμφωνία για το αύριο ολόκληρου του συλλόγου.
Μια τέτοια πώληση μπορεί να αποτελέσει τεράστια οικονομική ανάσα.
Να χρηματοδοτήσει μεταγραφές. Να καλύψει συμβόλαια. Να δώσει μεγαλύτερη οικονομική αυτονομία στον ΠΑΟΚ. Να επιτρέψει στην ομάδα να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί χωρίς να περιμένει κάθε χρόνο αποκλειστικά την τσέπη του ιδιοκτήτη.
Δεν μπορεί ο Ιβάν να είναι καλός μόνο όταν πληρώνει
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μας, η μεγαλύτερη αντίφαση.
Δεν μπορεί ο Ιβάν Σαββίδης να είναι «ο τρομερός Ιβάν» όταν βάζει τα εκατομμύρια και ξαφνικά να γίνεται ο κακός της ιστορίας όταν αποφασίζει ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει και να πουλήσει.
Δεν λειτουργεί έτσι ούτε το ποδόσφαιρο ούτε μια επιχείρηση αυτού του μεγέθους.
Οι οπαδοί έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτούν τα χρήματα του Κωνσταντέλια να επιστρέψουν αγωνιστικά στον ΠΑΟΚ.
Έχουν κάθε δικαίωμα να ζητήσουν μεταγραφές.
Έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτήσουν έναν ΠΑΟΚ που θα συνεχίσει να διεκδικεί πρωταθλήματα και ευρωπαϊκές διακρίσεις.
Και φυσικά έχουν κάθε δικαίωμα να κρίνουν τον Σαββίδη εάν αυτό δεν συμβεί.
Αλλά άλλο αυτό και άλλο να συμπεριφέρεσαι σαν να μη συνέβησαν όλα όσα προηγήθηκαν.
Λίγη μνήμη δεν βλάπτει
Ο ΠΑΟΚ υπήρχε πολύ πριν από τον Ιβάν Σαββίδη και φυσικά θα υπάρχει πολύ μετά από αυτόν.
Κανένας ιδιοκτήτης δεν είναι μεγαλύτερος από έναν ιστορικό σύλλογο.
Αλλά υπάρχει και η ιστορική πραγματικότητα:
ο ΠΑΟΚ της εποχής Σαββίδη ανέβηκε επίπεδο.
Και όταν ένας άνθρωπος έχει χρηματοδοτήσει αυτή τη διαδρομή επί τόσα χρόνια, δικαιούται τουλάχιστον να κριθεί συνολικά και όχι μέσα από μία μεταγραφή.
Η κατάληψη μπορεί να δημιουργεί εικόνα αντίδρασης.
Η οργή μπορεί να εκφράζει το συναίσθημα της εξέδρας.
Αλλά κάπου πρέπει να υπάρχει και μέτρο.
Γιατί πριν ζητήσεις από τον άλλον να μπει στη δική σου θέση, καλό είναι για μία στιγμή να προσπαθήσεις κι εσύ να μπεις στη δική του.
Και κυρίως να θυμηθείς.
Πού ήταν ο ΠΑΟΚ.
Πού έφτασε.
Και ποιος πλήρωσε ένα πολύ μεγάλο μέρος του λογαριασμού για να φτάσει μέχρι εκεί.
Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει σιωπή. Αλλά ούτε η διαφωνία μπορεί να σημαίνει αχαριστία.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
