Είδa τον Πάνο Καλλίδη στην πρεμιέρα, στο Bodega. Τον είδα και στην δεύτερη βδομάδα. Και στη τρίτη βδομάδα, είχα τα μάτια μου επάνω του. Σειρά πήρε η τρίτη βδομάδα, κι έτσι έκλεισε ο μήνας. Κι αυτό είναι ένα αρκετό σεβαστό διάστημα. Δεν χρειάζομαι άλλο δείγμα, για να βγάλω το συμπέρασμα μου. Για να αντιληφθώ ότι γουστάρει πολύ, που είναι σε αυτό στο μαγαζί – είναι του Μιχάλη Αμπαρτζακη- Αφού δεν μένει στάσιμο, σεζόν με τη σεζόν βελτιώνεται και εξαλλάσσεται. Και ονειρεύεται πως μια μέρα θα κυνηγήσει το πρωτάθλημά. Μ’ άλλα λόγια δεν ισχύει εδώ, οι εποχές είναι ζόρικες, ας το ξανασκεφτούμε. Ας μη βιαστούμε.
