Συνεχίστηκε και αυτή την εβδομάδα η μεγάλη επιχείρηση στα νυχτερινά κέντρα, με την κωδική ονομασία «Πυρετός το Σαββατόβραδο». Μια επιχείρηση που φέρνει στο ίδιο τραπέζι ΣΔΟΕ, Εφορία, ΙΚΑ και ΑΑΔΕ, με μικτά κλιμάκια τα οποία –κυριολεκτικά– έχουν συγκεντρωθεί από κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Όσοι δραστηριοποιούνται στη νυχτερινή οικονομία λένε όλοι το ίδιο:«Τέτοιου μεγέθους επιχείρηση δεν έχει ξαναγίνει. Είναι πρωτοφανές.»
Οι έλεγχοι είναι απόλυτοι. Από τους φακέλους των εργαζομένων μέχρι την παραμικρή κίνηση της ταμειακής. Υπάλληλοι υπηρεσιών στέκονταν όλο το βράδυ πάνω από μηχανές POS και ταμειακά συστήματα, απαιτώντας ανά ώρα ανανεώσεις Χ. Δεν υπήρχε περιθώριο για καθυστέρηση ή παρερμηνεία.
Ακόμα και στους ξηρούς καρπούς ή σε ένα απλό ποτό, οι ελεγκτές ζητούσαν άμεσα αποδείξεις. Καμία χαλάρωση. Καμία ανοχή. Καμία στιγμή ηρεμίας.
Αναμφίβολα οι οικονομικές αρχές οφείλουν να ασκούν τις αρμοδιότητες τους. Ωστόσο, η ισορροπία είναι απαραίτητη. Γιατί η εικόνα που διαμορφώνεται πλέον στα νυχτερινά μαγαζιά δεν θυμίζει κράτος που εποπτεύει, θυμίζει κράτος που πιέζει, και μάλιστα ασφυκτικά.
Ο κόσμος βγαίνει για να ξεχαστεί από μια σκληρή καθημερινότητα. Και όταν σε ένα μαγαζί εμφανίζονται ταυτόχρονα δέκα κλιμάκια με σκηνικό έκτακτης ανάγκης, ο φόβος και η αμηχανία σκοτώνουν τη διάθεση.
Ποιος θα επιστρέψει σε τέτοιο περιβάλλον;
Την ίδια ώρα, οι επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβιώσουν. Έξοδα δυσβάσταχτα, έσοδα μειωμένα – και τώρα ακόμη ένα βάρος που προστίθεται στους ώμους τους. Η αντοχή εξαντλείται. Το κλίμα επιβαρύνεται δραματικά.
Και υπάρχει και η μεγάλη αντίφαση….Τα κυβερνητικά κόμματα χρωστούν υπέρογκα ποσά, λειτουργούν κανονικά, χωρίς κανέναν τέτοιο έλεγχο να βρίσκεται από πάνω τους. Όμως, στα νυχτερινά μαγαζιά η αντιμετώπιση μοιάζει σαν να πρόκειται για χώρους παρανομίας.
Λες και δεν απασχολούν εργαζόμενους.
Λες και δεν αποτελούν κομμάτι της ελληνικής οικονομίας και κουλτούρας.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι κάτι που λέγεται ανοιχτά πλέον στον χώρο: Δεν έχει ξεχαστεί ότι η νύχτα στάθηκε ανοιχτά υπέρ της συνέχισης της θητείας Μητσοτάκη. Και τώρα, η ίδια αυτή κυβέρνηση φέρεται στη νύχτα με τρόπο σχεδόν τιμωρητικό, σχεδόν εχθρικό.
Τι θέλουν δηλαδή; Να τη σκοτώσουν;
Και όταν την αποτελειώσουν, από πού ακριβώς περιμένουν να εισπράττουν;
Ποια οικονομία θα μείνει ζωντανή όταν διαλύεις έναν από τους λίγους κλάδους που ακόμη προσπαθούν να αναπνεύσουν;
Η νύχτα κρατιέται με το ζόρι. Κι αν λυγίσει, οι συνέπειες θα απλωθούν πολύ πέρα από τα μαγαζιά.
