Παρακαλώ, οι αράδες που ακολουθούν, να θεωρηθεί από πλευράς μου, απόπειρα υπεράσπισης του Ηλία Γκιώνη. Ότι βγάζει τόσο μίσος, κακία και παραπλάνηση, σε άτομα και θέματα που ούτε τους ξέρει, και ο λόγος του, θεωρείται κατ’ εξαίρεση, όχι λόγος κανονικός.
Τι ακριβώς του συμβαίνει; Ξεχνάμε τις ανοησίες που σαλιαρίζει στα κανάλια και στα social media, και ευκαιρία να ανασύρω συνέντευξη του, που είχε δώσει στο provocateur.gr, πριν από 7 μέρες. Κάποια πράγματα δεν είναι διόλου τυχαία!
Σε αυτό θα σταθώ : “Για εμένα ξεκινάει όλο αυτό από το γεγονός ότι δεν γνώρισα ποτέ τη βιολογική μου μαμά. Έφυγε όταν ήμουν πέντε χρονών και δεν τη θυμάμαι, δεν έχω καμία μνήμη της και γενικά δεν την έχω δει ποτέ στη ζωή μου μέχρι και σήμερα. Η μαμά μου, αν κρίνω από το πώς έχω βιώσει τον πατέρα μου όλα αυτά τα χρόνια, ήταν σίγουρα θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Και έφυγε για να σωθεί, απλά δεν μπόρεσε να πάρει τα παιδιά της μαζί της. Σκέψου τώρα αυτό πριν 24 χρόνια, στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας, μια Πολωνή, που ήταν η πουτάνα του χωριού, και στην πραγματικότητα μια πάρα πολύ καλή μητέρα, που προφανώς έτρωγε ξύλο. Ο νόμος δεν της επέτρεπε να περάσει τα σύνορα με τα παιδιά της. Όλο αυτό το φαντάζομαι, γιατί ο πατέρας μου δεν μιλάει και το σόι μου γενικά δεν μιλάει”.
Διαβάστε επίσης : Να σεβαστεί – όχι να ασπαστεί – τον χριστιανισμό, αν ακόμα φοράει παντελόνια
