Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει να βάζει μπροστά μας ένα κουμπί.
Το βλέπουμε καθαρά. Ξέρουμε ότι είναι εκεί. Ξέρουμε πως, αν το πατήσουμε, κάτι θα αλλάξει. Μπορεί να ανοίξει μια νέα πόρτα. Μπορεί να έρθει μια ευκαιρία. Μπορεί να φοβηθούμε. Μπορεί και να αποτύχουμε.
Μπορεί όμως και να πάει καλά.
Κι όμως, οι περισσότεροι μένουμε να το κοιτάμε.
Το αναλύουμε. Το ξανασκεφτόμαστε. Το πάμε από αύριο σε αύριο. Ψάχνουμε την τέλεια στιγμή, τη σωστή συγκυρία, την απόλυτη βεβαιότητα. Μόνο που στη ζωή, αυτές οι βεβαιότητες σχεδόν ποτέ δεν έρχονται.
Και κάπως έτσι, το κουμπί μένει εκεί.
Απάτητο.
Η αλήθεια είναι μία: όσοι προχωρούν δεν είναι πάντα οι πιο έξυπνοι. Ούτε οι πιο τυχεροί. Είναι εκείνοι που κάποια στιγμή σταματούν να φοβούνται την απόφαση περισσότερο από την αδράνεια.
Πατάνε το κουμπί.
Κάνουν την κίνηση.
Μπαίνουν στο παιχνίδι.
Γιατί πολλές φορές η μεγαλύτερη αποτυχία δεν είναι να χάσεις. Είναι να μην μπεις ποτέ στη μάχη. Να μην δοκιμάσεις. Να μην εκτεθείς. Να μην μάθεις μέχρι πού μπορείς να φτάσεις.
Στη δουλειά, στις επιχειρήσεις, στις σχέσεις, στη νύχτα, στην καθημερινότητα, οι ευκαιρίες δεν περιμένουν για πάντα. Έχουν χρόνο. Έχουν στιγμή. Έχουν ένστικτο.
Αν καθυστερήσεις πολύ, κάποιος άλλος θα τολμήσει πριν από σένα.
Γι’ αυτό, μην είσαι «κότα».
Κάν’ το πιο γρήγορα.
Το βλέπεις το κουμπί μπροστά σου.
Αυτή τη φορά, μην το κοιτάς απλώς.
Πάτησέ το.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
