Η πεζοδρόμηση της Μαιζώνος άλλαξε την εικόνα του κέντρου της Πάτρας. Έδωσε αέρα, αισθητική, καλύτερη πρόσβαση στον πεζό και μια πιο σύγχρονη όψη σε έναν από τους ιστορικότερους δρόμους της πόλης.
Όμως το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο:
έφερε χρήμα στην αγορά;
Μέχρι στιγμής, η απάντηση δεν είναι ενθαρρυντική.
Γιατί ένα έργο ανάπλασης δεν κρίνεται μόνο από το αν ο δρόμος έγινε πιο όμορφος. Κρίνεται και από το αν γέμισαν τα μαγαζιά, αν αυξήθηκαν οι τζίροι, αν δημιουργήθηκαν νέες θέσεις εργασίας, αν μπήκαν νέες επιχειρήσεις, αν κινήθηκε πραγματικά η τοπική οικονομία.
Και στη Μαιζώνος, αυτό δεν φαίνεται ακόμη.
Σε αρκετά σημεία, ειδικά από την πλατεία Γεωργίου μέχρι τη Γούναρη, η εμπορική κίνηση παραμένει χαμηλή. Τα κλειστά καταστήματα και οι πινακίδες «ενοικιάζεται» δείχνουν πως η αγορά δεν έχει πάρει την ανάσα που περίμενε.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό από τα ενοίκια. Η πεζοδρόμηση ανέβασε τις προσδοκίες, αλλά μαζί τους ανέβασε και τα μισθώματα. Έτσι, ο επαγγελματίας βρίσκεται μπροστά σε έναν δύσκολο λογαριασμό: υψηλό κόστος, περιορισμένη κίνηση, αβέβαιο ταμείο.
Και όταν το ταμείο δεν βγαίνει, η βιτρίνα κατεβάζει ρολά.
Εδώ βρίσκεται η ουσία. Η Μαιζώνος δεν χρειάζεται μόνο ωραία εικόνα. Χρειάζεται οικονομική ζωή. Χρειάζεται επιχειρήσεις που να μπορούν να σταθούν. Χρειάζεται κίνητρα, χαμηλά μισθώματα, πρακτικές λύσεις και σχέδιο που θα φέρει ξανά καταναλωτή στο κέντρο.
Ο Δήμος μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο. Τα δημοτικά ακίνητα στην περιοχή, όπως οι ισόγειοι χώροι της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και του πρώην Δημαρχείου, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με χαμηλά ενοίκια για νέες επιχειρήσεις.
Αυτό θα ήταν πραγματική παρέμβαση στην οικονομία της πόλης. Όχι απλώς διαχείριση χώρων, αλλά δημιουργία συνθηκών για να κινηθεί ξανά η αγορά.
Γιατί όταν ανοίγει ένα κατάστημα, δεν ανοίγει μόνο μια πόρτα. Δημιουργείται τζίρος, εργασία, κίνηση, κατανάλωση, φορολογικό αποτύπωμα και ζωή γύρω του.
Η Πάτρα δεν έχει ανάγκη από δρόμους-βιτρίνες χωρίς εμπορικό παλμό. Έχει ανάγκη από δρόμους που παράγουν οικονομία.
Η Μαιζώνος μπορεί να γίνει ξανά εμπορική ραχοκοκαλιά του κέντρου. Αλλά για να συμβεί αυτό, πρέπει η ανάπλαση να περάσει από την αισθητική στην πράξη.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πραγματική επιτυχία ενός πεζόδρομου δεν φαίνεται μόνο στις πλάκες και στα φώτα.
Φαίνεται στα ταμεία.
Στα ανοιχτά μαγαζιά.
Στις δουλειές που δημιουργούνται.
Και στη ζωή που επιστρέφει.
