Μία κατάθεση σε μια δικαστική αίθουσα δεν είναι ποτέ μια τυπική διαδικασία.
Δεν είναι απλώς «πηγαίνω, λέω όσα γνωρίζω και φεύγω».
Ένας μάρτυρας μπορεί να φωτίσει κρίσιμες πτυχές μιας υπόθεσης, να ενώσει κομμάτια που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζαν ασύνδετα και, σε πολλές περιπτώσεις, να παίξει καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβασή της.
Γιατί η Δικαιοσύνη δεν στηρίζεται μόνο στα έγγραφα και στα στοιχεία. Στηρίζεται και στους ανθρώπους που αποφασίζουν να μη σιωπήσουν.
Στην περίπτωση της Ιωάννας Τούνη, αυτό αποδείχθηκε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο.
Τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση της δίκης για την υπόθεση revenge porn, η γνωστή επιχειρηματίας επέστρεψε δημόσια σε μία από τις πιο δύσκολες και επώδυνες περιόδους της ζωής της.
Μέσα από ένα βίντεο στο TikTok μίλησε για τη δικαστική της δικαίωση, για τα συναισθήματα που εξακολουθούν να τη βαραίνουν, αλλά και για τους ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό της όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.
Ανάμεσα σε αυτούς, ξεχώρισε τον Δημήτρη Φιντιρίκο.
Και το δημόσιο «ευχαριστώ» της δεν ήταν μία ακόμη αναφορά ανάμεσα σε δύο γνωστά πρόσωπα. Δεν ήταν μια φιλοφρόνηση στο πλαίσιο μιας φιλίας, μιας κοινωνικής σχέσης ή μιας διαδικτυακής οικειότητας.
Ήταν ένα «ευχαριστώ» που είχε ουσία, βάρος και πραγματικό περιεχόμενο.
Όπως αποκάλυψε η Ιωάννα Τούνη, ο Δημήτρης Φιντιρίκος ταξίδεψε δύο φορές από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη, μόνο και μόνο για να καταθέσει στο δικαστήριο όσα γνώριζε για την υπόθεση.
Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον.
Δεν είχε να αποκομίσει κάτι.
Δεν ήταν μία υπόθεση που αφορούσε τον ίδιο.
Κι όμως, επέλεξε να είναι παρών.
Επέλεξε να μη γυρίσει το βλέμμα αλλού, να μη βολευτεί στη σιωπή και να μη θεωρήσει πως «δεν είναι δική του δουλειά».
Και αυτή η στάση, σαφέστατα, τον τιμά.
Γιατί το εύκολο είναι να γνωρίζεις και να μένεις μακριά.
Το δύσκολο είναι να αναλαμβάνεις την ευθύνη όσων γνωρίζεις, να εμφανίζεσαι ενώπιον της Δικαιοσύνης και να λες την αλήθεια, ακόμη κι όταν η υπόθεση δεν σου προσφέρει κανένα προσωπικό όφελος.
Ο Δημήτρης Φιντιρίκος έβαλε το δικό του λιθαράκι στη δικαστική δικαίωση της Ιωάννας Τούνη.
Η παρουσία και η κατάθεσή του είχαν ιδιαίτερη σημασία, καθώς είχε βρεθεί στο beach bar από όπου ξεκίνησε το περιστατικό και γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις που συνδέονταν με όσα ακολούθησαν.
Αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος του μάρτυρα.
Να βοηθά ώστε η αλήθεια να φτάσει ολόκληρη στη δικαστική αίθουσα.
Να μη φοβάται να τοποθετηθεί.
Να μη μετρά μόνο το προσωπικό κόστος.
Να καταλαβαίνει πως κάποιες φορές η δική του φωνή μπορεί να γίνει το κρίσιμο κομμάτι που λείπει από μια υπόθεση.
Η Ιωάννα Τούνη δεν πέρασε απλώς μια δύσκολη δικαστική περιπέτεια.
Πέρασε μια δοκιμασία που τη σημάδεψε βαθιά και συνέβαλε καθοριστικά στη γυναίκα που είναι σήμερα.
Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που λέει πως το έχει αφήσει πίσω της. Υπάρχουν όμως και στιγμές που η σκιά εκείνης της ιστορίας επιστρέφει.
Γιατί τέτοιες εμπειρίες δεν διαγράφονται με μία δικαστική απόφαση.
Η δικαίωση μπορεί να κλείσει έναν κύκλο, αλλά δεν εξαφανίζει αυτομάτως τον πόνο, την έκθεση και το τραύμα.
Γι’ αυτό και το δημόσιο «ευχαριστώ» της προς τον Δημήτρη Φιντιρίκο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Δεν ευχαρίστησε έναν άνθρωπο επειδή απλώς τη γνώριζε.
Τον ευχαρίστησε επειδή, όταν ήρθε η στιγμή, στάθηκε εκεί.
Και στάθηκε χωρίς αντάλλαγμα.
Η στάση του δείχνει πώς πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι όταν βρίσκονται μπροστά σε μια αδικία.
Κυρίως δείχνει πώς πρέπει να στέκεται ένας άνδρας απέναντι σε μια γυναίκα που έχει υποστεί διαπόμπευση, έκθεση και βαθιά προσβολή της προσωπικότητάς της.
Όχι με εύκολα λόγια.
Όχι με δημόσιες αναρτήσεις.
Αλλά με παρουσία, ευθύνη και καθαρή θέση.
Ο Δημήτρης Φιντιρίκος έχει αποδείξει και μέσα από τη γενικότερη στάση ζωής του πως δυσκολεύεται να συμβιβαστεί με την αδικία.
Και στην υπόθεση της Ιωάννας Τούνη δεν έμεινε στα λόγια.
Έκανε αυτό που πίστευε πως ήταν σωστό.
Πήγε δύο φορές στη Θεσσαλονίκη, κατέθεσε όσα γνώριζε και βοήθησε, από τη δική του πλευρά, ώστε η αλήθεια να ακουστεί.
Σε μια εποχή που πολλοί επιλέγουν να μη μπλέκουν, η δική του στάση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Γιατί τελικά οι άνθρωποι δεν κρίνονται από όσα λένε όταν όλα είναι εύκολα.
Κρίνονται από το πού στέκονται όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
