Το όνομά του δεν ακούγεται τυχαία αυτές τις ώρες.
Ο Δημήτρης Χατζόπουλος δεν ήταν ένας περαστικός από τη διαδρομή του Γιώργου Μαζωνάκη. Για πολλά χρόνια είχε δίπλα του έναν ρόλο κομβικό: ήταν ο μάνατζέρ του, ο άνθρωπος που συντόνιζε κάθε κίνηση, που γνώριζε τις λεπτομέρειες πίσω από τις εμφανίσεις, τις συμφωνίες, τις χαρές και τις δύσκολες ημέρες.
Βέβαια, οι δρόμοι τους είχαν χωρίσει εδώ και καιρό. Αυτό όμως δεν αλλάζει την ουσία: ο Δημήτρης Χατζόπουλος είχε ζήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη από πολύ μέσα. Όχι επιφανειακά, ούτε μέσα από μια πρόσκαιρη συνεργασία. Τον γνώριζε όσο ελάχιστοι.
Γι’ αυτό και όσα έγραψε δεν περνούν σαν μια ακόμη ανάρτηση στο πλήθος.
«Θα χυθούν πολλά δάκρυα κροκοδείλια κι αληθινά, τα πιο πολλά διαδικτυακά (το εύκολο). Θα κάνουν όλοι το καθήκον τους, κυρίως οι επονομαζόμενοι επώνυμοι, και θα θρηνήσουν πραγματικά οι ανώνυμοι σε πολλές γωνιές της Ελλάδας κι όπου υπάρχει Ελληνισμός.
Θα κλάψουν και οι ένοχοι, όχι τόσο υποκριτικά, αλλά κυρίως λόγω της αξιακής τους ανεπάρκειας. Δεν έχουν συνείδηση για τη διαχρονική ευθύνη τους.
Θα μου επιτρέψετε σε αυτή τη φάση το βωβό πένθος. Κι αν θέλετε να πείσετε, ακολουθήστε με. Τα ξαναλέμε».
Λόγια που δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Λόγια από έναν άνθρωπο που γνώριζε τον Γιώργο Μαζωνάκη όταν δεν υπήρχαν stories, εύκολες αναρτήσεις και δημόσιες επιδείξεις συγκίνησης.
Και γι’ αυτό αξίζει να διαβάζουμε με προσοχή ανθρώπους σαν τον Δημήτρη Χατζόπουλο. Αυτούς που είχαν πραγματική σχέση με τον «Μαζώ» και μπορούν να μιλήσουν για εκείνον με γνώση, μνήμη και αληθινό συναίσθημα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
