Η κρίση στη Βαλτική δεν είναι πλέον σενάριο στα χαρτιά. Είναι εικόνες. Είναι drones. Είναι F-16 στον αέρα. Είναι πολίτες που κατεβαίνουν σε καταφύγια. Είναι κυβερνήσεις που τρίζουν και ένα ΝΑΤΟ που δείχνει πως περνάει σε άλλη πίστα.
Μετά τη Λετονία και την Εσθονία, η Λιθουανία μπαίνει κι αυτή στο κάδρο της έντασης. Drones εμφανίζονται πάνω από βαλτικό έδαφος, με τις υποψίες να δείχνουν προς Ρωσία και Λευκορωσία, ενώ στις Βρυξέλλες, στο ΝΑΤΟ και στις πρωτεύουσες της Ευρώπης χτυπάει συναγερμός.
Το μήνυμα είναι καθαρό: η Βαλτική δεν είναι περιφέρεια. Είναι πλέον πρώτη γραμμή.
Η Λετονία είδε την κυβέρνησή της να πιέζεται μετά την πτώση drones στο έδαφός της. Η Εσθονία είδε νατοϊκά F-16 να παίρνουν εντολή για κατάρριψη. Και η Λιθουανία είδε κρατικούς αξιωματούχους και πολίτες να οδηγούνται σε καταφύγια.
Αυτό δεν είναι απλή ένταση. Είναι κλιμάκωση με όλα τα χαρακτηριστικά ενός επικίνδυνου παιχνιδιού νεύρων.
Ο Μαρκ Ρούτε μιλά πλέον για «ΝΑΤΟ 3.0», για μια νέα εποχή της Συμμαχίας, όπου η Ευρώπη αναλαμβάνει μεγαλύτερο βάρος στην άμυνά της. Την ίδια ώρα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στέλνει αυστηρό μήνυμα στη Μόσχα: απειλή κατά κράτους-μέλους, σημαίνει απειλή κατά ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το μεγάλο ερώτημα, όμως, παραμένει.
Ποιος θέλει να βάλει φωτιά στη Βαλτική;
Γιατί τα drones δεν πέφτουν απλώς από τον ουρανό. Κάποιος τα στέλνει. Κάποιος τα αφήνει να περάσουν. Κάποιος δοκιμάζει αντιδράσεις. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Βρυξέλλες και ΝΑΤΟ, οι χώρες της Βαλτικής μετατρέπονται σε πεδίο δοκιμής αντοχών.
Η περιοχή είναι γεμάτη νατοϊκές δυνάμεις. Στρατεύματα, αεροπορικές περιπολίες, βάσεις, αποστολές επιτήρησης. Δεν μιλάμε για ουδέτερο έδαφος. Μιλάμε για χώρες του ΝΑΤΟ.
Και αυτό κάνει κάθε drone, κάθε παραβίαση, κάθε λάθος υπολογισμό, πολύ πιο επικίνδυνο.
Η Βαλτική μυρίζει μπαρούτι.
Και το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ένταση.
Το ερώτημα είναι ποιος θα κάνει το επόμενο βήμα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
