Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάλυσης: οι καλλιτέχνες έχουν γίνει άπληστοι, ζητάνε νυχτοκάματα λες και είναι… εφοπλιστές. Νυχτοκάματα που σπρώχνουν τα μπουζούκια κατευθείαν στον γκρεμό.
Αυτό εξηγεί γιατί οι τιμές στα πρωτοκλασάτα μαγαζιά έχουν εκτοξευθεί — και γιατί τα πρώτα τραπέζια μοιάζουν πλέον απλησίαστα.
Οι επιχειρηματίες δεν το θέλουν αυτό. Βλέπουν ότι η αγορά έχει στεγνώσει, το «μαύρο» χρήμα έχει εξαφανιστεί, και οι έλεγχοι είναι συνεχείς και δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω. Όμως αναγκάζονται — αλήθεια, αναγκάζονται.
Για να το πούμε λιανά: αν δεν βάλουν τα πρώτα τραπέζια στα 2 και 3 χιλιάρικα, πώς θα βγουν τα έξοδα; Πώς θα πληρωθεί η φίρμα που ζητάει σαν να γεμίζει το ΟΑΚΑ κάθε βράδυ;
