Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο τους αριθμούς και να κοιτάξουμε την πραγματική ζωή.
Γιατί μπορεί στα χαρτιά να ακούγεται ωραίο ότι οι μισθοί αυξάνονται, όμως όταν ο εργαζόμενος φτάνει στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, όταν πληρώνει το ενοίκιο, όταν βάζει βενζίνη ή όταν ανοίγει τον λογαριασμό του ρεύματος, η εικόνα είναι τελείως διαφορετική.
Με απλά λόγια; Από τη μία τσέπη μπήκαν και από την άλλη βγήκαν.
Ο πληθωρισμός επιστρέφει δυναμικά στην Ευρώπη και μαζί του επιστρέφει και ο γνώριμος πονοκέφαλος των νοικοκυριών. Οι τιμές ανεβαίνουν ξανά, την ώρα που οι μισθοί αδυνατούν να ακολουθήσουν τον ίδιο ρυθμό.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δύσκολη στην Ελλάδα.
Τον Μάιο ο πληθωρισμός άγγιξε το 5%, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Την ίδια ώρα ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται στα 920 ευρώ μικτά, με το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα να πιέζεται καθημερινά από το αυξημένο κόστος ζωής.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία.
Δεν έχει σημασία μόνο πόσα χρήματα μπαίνουν στον λογαριασμό σου στο τέλος του μήνα. Σημασία έχει τι μπορείς να αγοράσεις με αυτά.
Όταν το ψωμί, το γάλα, το κρέας, τα ενοίκια και οι λογαριασμοί ανεβαίνουν πιο γρήγορα από τον μισθό σου, τότε η αύξηση μετατρέπεται σε λογιστικό τέχνασμα και όχι σε πραγματική βελτίωση της ζωής σου.
Αυτό ακριβώς δείχνουν και τα στοιχεία σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η αύξηση των μισθών που εμφανίζεται στις αγγελίες εργασίας βρίσκεται πλέον χαμηλότερα από τον πληθωρισμό, κάτι που σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων αρχίζει ξανά να συρρικνώνεται.
Και αν στην Ελλάδα η κατάσταση μοιάζει δύσκολη, σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία οι εργαζόμενοι βλέπουν επίσης τις αποδοχές τους να χάνουν διαρκώς αξία απέναντι στις αυξήσεις των τιμών.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό.
Είναι και ψυχολογικό.
Ο κόσμος ακούει για ανάπτυξη, ακούει για αυξήσεις, ακούει για θετικούς δείκτες και στη συνέχεια κοιτάζει το πορτοφόλι του και διαπιστώνει ότι στο τέλος του μήνα περισσεύουν όλο και λιγότερα.
Γι’ αυτό και η ακρίβεια παραμένει το Νο1 θέμα συζήτησης σε κάθε σπίτι, σε κάθε καφέ, σε κάθε επιχείρηση.
Γιατί το ταμείο, τελικά, δεν το κάνουν οι ανακοινώσεις.
Το ταμείο το κάνει η καθημερινότητα.
Και σήμερα, για εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη, η καθημερινότητα δείχνει πως η ακρίβεια συνεχίζει να τρέχει πιο γρήγορα από τους μισθούς.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
