Θα μπορούσε να κάθεται στην ησυχία του. Να απολαμβάνει τα εκατομμύριά του, την επιχειρηματική του αυτοκρατορία και μια ζωή που άλλοι ούτε στα όνειρά τους δεν μπορούν να φανταστούν. Να μη μιλάει πολύ, να μη χαλάει σχέσεις, να μη δημιουργεί αντιπάθειες. Να λέει τα απολύτως απαραίτητα και να έχει το κεφάλι του ήσυχο.
Μόνο που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν είναι τέτοιος τύπος.
Και γι’ αυτό ακριβώς τον γουστάρει ο κόσμος. Όχι μόνο οι Παναθηναϊκοί. Αλλά και Ολυμπιακοί, ΑΕΚτζήδες, ΠΑΟΚτζήδες. Άνθρωποι που μπορεί να μη συμφωνούν μαζί του, να τον έχουν απέναντι στα γήπεδα, αλλά να παραδέχονται ότι ο DPG έχει κάτι που δεν συναντάς εύκολα.
Τα λέει χύμα, ρε φίλε.
Δεν κάθεται να σκεφτεί αν αυτό που θα πει θα ενοχλήσει τον έναν ή τον άλλον. Αν θα του δημιουργήσει πρόβλημα, αν θα ανοίξει καινούργιο μέτωπο, αν θα χαλάσει κάποια σχέση. Δεν μπαίνει στη διαδικασία να στρογγυλέψει τις κουβέντες του για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Έχει κάτι να πει; Θα το πει. Έχει να τα βάλει με κάποιον; Θα τα βάλει. Θεωρεί ότι κάτι δεν πάει καλά; Δεν θα κάνει τον ανήξερο.
Και δεν τον ενδιαφέρει αν απέναντί του βρίσκεται ο τελευταίος τροχός της αμάξης ή κάποιος από τους ισχυρότερους ανθρώπους της χώρας.
Αυτός είναι ο αντισυστημικός χαρακτήρας της δημόσιας παρουσίας του. Δεν μπαίνει εύκολα σε καλούπια. Δεν προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον σοβαρό, ατσαλάκωτο μεγαλοεπιχειρηματία που προσέχει ακόμη και το πώς θα αναπνεύσει δημόσια.
Και το σημαντικότερο; Δεν λέει «εγώ έχω τη φαρμακοβιομηχανία μου, έχω τα λεφτά μου, γιατί να μπλέξω;».
Θα μπορούσε. Αλλά δεν το κάνει.
Και ξέρετε ποιο είναι το παράδοξο; Πολλές φορές ακούς από τον Γιαννακόπουλο την ευθύτητα που θα ήθελες να ακούσεις από τους πολιτικούς.
Όχι απαραίτητα γιατί έχει πάντα δίκιο. Αλλά γιατί δεν φοβάται να εκφράσει αυτό που πιστεύει. Χωρίς μισόλογα, χωρίς διπλωματικές κορδέλες, χωρίς να ψάχνει κάθε φορά τον τρόπο να μη δυσαρεστήσει κανέναν.
Αυτό είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει. Και αυτό εξηγεί γιατί η απήχησή του δεν σταματά στην πράσινη εξέδρα.
Γιατί μπορεί να είσαι Ολυμπιακός, ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ και να μη θέλεις να ακούσεις κουβέντα για τον Παναθηναϊκό. Αλλά όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να μιλάει χωρίς να υπολογίζει το κόστος της σύγκρουσης, μπορεί να τον παραδεχτείς.
Δεν χρειάζεται να τον συμπαθείς. Ούτε να συμφωνείς μαζί του. Αλλά αυτό που βλέπεις, το βλέπεις.
Και κάτι τελευταίο.
Το να έχεις εκατομμύρια είναι ένα πράγμα. Το να έχεις εκατομμύρια και να μη φοβάσαι να ανοίξεις το στόμα σου, ακόμη κι όταν ξέρεις ότι μπορεί να ανοίξεις μέτωπα, είναι εντελώς άλλο.
Και αυτό είναι που πολλοί γουστάρουν στον DPG.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
