Η Πλάκα δεν είναι απλώς τουριστικός προορισμός.
Είναι η παλιά Αθήνα.
Μόνο που τα τελευταία χρόνια, πίσω από τις όμορφες προσόψεις και τα στενά που φωτογραφίζουν καθημερινά χιλιάδες τουρίστες, εξελίσσεται μια σιωπηλή αλλαγή.
Τα σπίτια λιγοστεύουν.
Οι μόνιμοι κάτοικοι πιέζονται.
Και τα ακίνητα που κάποτε είχαν οικογένειες, γείτονες και καθημερινότητα, μετατρέπονται το ένα μετά το άλλο σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Αυτή η υπόθεση έφτασε πλέον στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού ζητά να ακυρωθεί η άρνηση του Δήμου Αθηναίων να σφραγίσει ακίνητα στην Πλάκα, τα οποία, σύμφωνα με το Σωματείο, λειτουργούν στην πράξη ως τουριστικά καταλύματα, ενώ η επιτρεπόμενη χρήση τους είναι κατοικία.
Ο Δήμος από την πλευρά του υποστήριξε ότι η βραχυχρόνια μίσθωση δεν ταυτίζεται νομικά με το τουριστικό κατάλυμα.
Και εδώ ανοίγει η μεγάλη συζήτηση.
Γιατί άλλο τι γράφει το χαρτί.
Και άλλο τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή μιας γειτονιάς.
Όταν ένα ακίνητο δεν κατοικείται πια μόνιμα, όταν αλλάζει κάθε λίγες ημέρες επισκέπτες, όταν η χρήση του συνδέεται αποκλειστικά με τουριστική εκμετάλλευση, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο νομικό.
Είναι κοινωνικό.
Είναι πολεοδομικό.
Είναι θέμα ταυτότητας.
Η Πλάκα βρίσκεται σε καθεστώς ειδικής προστασίας, ακριβώς επειδή δεν είναι μια οποιαδήποτε περιοχή. Το πολεοδομικό πλαίσιο υπάρχει για να διαφυλάξει τον παραδοσιακό της χαρακτήρα και να μην μετατραπεί σε μια άδεια καρτ ποστάλ.
Η ΕΛΛΕΤ επιμένει ότι η μαζική εξάπλωση των Airbnb παραβιάζει αυτό το πνεύμα προστασίας. Γι’ αυτό και από το 2023 κινήθηκε κατά συγκεκριμένων περιπτώσεων, ζητώντας τη σφράγιση ακινήτων.
Στη συζήτηση παρενέβη και το Υπουργείο Τουρισμού, βάζοντας μια σημαντική παράμετρο: μπορεί η βραχυχρόνια μίσθωση να είναι διαφορετικό νομικό καθεστώς από τα ξενοδοχεία, όμως στην Πλάκα η ερμηνεία δεν μπορεί να αγνοεί την ανάγκη προστασίας της περιοχής.
Με λίγα λόγια, δεν μπορεί το Airbnb να γίνει η πίσω πόρτα για χρήσεις που κανονικά απαγορεύονται.
Το ΣτΕ επιφυλάχθηκε να αποφασίσει.
Αλλά η υπόθεση έχει ήδη ανοίξει ένα πολύ μεγαλύτερο θέμα.
Πόση τουριστική ανάπτυξη αντέχει μια ιστορική γειτονιά;
Πότε η αξιοποίηση γίνεται αλλοίωση;
Και ποιος έχει τελικά προτεραιότητα στο κέντρο της Αθήνας;
Ο επισκέπτης των τριών ημερών ή ο άνθρωπος που θέλει ακόμη να ζει εκεί;
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
