«Πριν έκλεβα και το μπουκάλι έκανε 200 ευρώ. Τώρα θα το πληρώνεις 250!» – Το κράτος σχεδιάζει να εισπράττει απευθείας τον ΦΠΑ από τα ταμεία των μαγαζιών και ο λογαριασμός κινδυνεύει να μεταφερθεί αναγκαστικά στην τσέπη του πελάτη!

Η αγορά βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Και εφόσον προχωρήσει το σχέδιο για απευθείας είσπραξη του ΦΠΑ από τις εισπράξεις των επιχειρήσεων, οι ισορροπίες θα αλλάξουν για τα καλά.

Το κράτος δεν θα περιμένει τον επιχειρηματία να του αποδώσει τον ΦΠΑ. Θα εξασφαλίζει τα χρήματά του απευθείας, μέσω του προβλεπόμενου μηχανισμού.

…διά χειρός Hλία Τσίπα

Μόνο που υπάρχει μια μεγάλη λεπτομέρεια, την οποία πολλοί δεν έχουν υπολογίσει.

Ο επιχειρηματίας που μέχρι χθες λειτουργούσε με διαφορετικά οικονομικά δεδομένα, αύριο θα βρεθεί μπροστά σε μια σκληρή πραγματικότητα. Και για πολλούς, ο αναγκαστικός δρόμος προκειμένου να διατηρηθούν στη ζωή θα είναι ένας: οι αυξήσεις στις τιμές.

Ας μιλήσουμε στη γλώσσα του πεζοδρομίου.

«Πριν το μπουκάλι το πουλούσα 200 ευρώ. Τώρα που το κράτος θα εισπράττει απευθείας τον ΦΠΑ, με τα έξοδα που έχω δεν βγαίνω. Άρα θα το πάω 250».

Τόσο απλά.

Και μην περιορίζετε τη συζήτηση στα μπουζούκια. Το ίδιο ενδέχεται να συμβεί στις καφετέριες, στα εστιατόρια, στα βενζινάδικα, σε ολόκληρη την αγορά.

Γιατί όταν τα οικονομικά περιθώρια στενεύουν ασφυκτικά, ο επιχειρηματίας θα αναζητήσει τρόπο να κρατήσει το μαγαζί του ανοιχτό, να πληρώσει προσωπικό, ενοίκια, προμηθευτές και υποχρεώσεις.

Και αν δεν μπορεί να περιορίσει άλλο τα έξοδά του, θα στραφεί στην αύξηση των εσόδων του.

Εδώ, όμως, βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.

Ο ΦΠΑ δεν είναι καινούριος φόρος. Υπήρχε και χθες. Αυτό που ενδέχεται να αλλάξει είναι ο τρόπος είσπραξής του, περιορίζοντας τα περιθώρια φοροδιαφυγής.

Και ασφαλώς δεν μπαίνουν όλοι οι επιχειρηματίες στο ίδιο τσουβάλι. Υπάρχουν εκείνοι που είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και παλεύουν καθημερινά για την επιβίωση των επιχειρήσεών τους.

Το ερώτημα, όμως, είναι ποιος θα πληρώσει την προσαρμογή της αγοράς στη νέα κανονικότητα.

Γιατί ο Έλληνας καταναλωτής βρίσκεται ήδη στα όριά του.

Ο καφές, το φαγητό, τα καύσιμα, η διασκέδαση έχουν γίνει ακριβή υπόθεση. Και ένα νέο κύμα ανατιμήσεων θα περιορίσει ακόμη περισσότερο την αγοραστική του δύναμη.

Μπορεί, λοιπόν, ένα μπουκάλι από τα 200 ευρώ να πάει στα 250. Αλλά ποιος εγγυάται ότι θα συνεχίσουν να γεμίζουν τα τραπέζια;

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, οι επιχειρήσεις να αναγκαστούν να αυξήσουν τις τιμές και τελικά να χάσουν ακόμη περισσότερους πελάτες.

Η πάταξη της φοροδιαφυγής είναι απαραίτητη. Αλλά η μετάβαση σε μια αγορά με αυστηρότερους κανόνες δεν θα είναι απαραίτητα ανώδυνη.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό στοίχημα.

Το κράτος θα θέλει να εισπράττει μέχρι και το τελευταίο ευρώ ΦΠΑ. Ο επιχειρηματίας θα δίνει μάχη για να μη βάλει λουκέτο. Και ο πελάτης θα καλείται να πληρώσει έναν λογαριασμό που μπορεί να μην αντέχει.

Γιατί υπάρχει μια αλήθεια που δεν αλλάζει με κανέναν φορολογικό μηχανισμό.

Χωρίς πελάτη δεν υπάρχει τζίρος. Χωρίς τζίρο δεν υπάρχει επιχείρηση. Και χωρίς επιχείρηση δεν υπάρχει ούτε ΦΠΑ για να εισπράξει το κράτος.

TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ